Vanaf zesde jaar dronk ze 'dynamiet'

HAMBURG, 25 APRIL. De vroegere DDR-zwemster Karen König heeft toegegeven tijdens haar actieve loopbaan onder dwang doping te hebben gebruikt. König (25) was lid van de estafetteploeg op de vrije slag, die wereld- en Europese titels behaalde.

De zwemster, nu studente literatuurwetenschappen in Berlijn, schreef een bijdrage voor Der Spiegel die vandaag verschijnt, onder de kop “Waarom liegen ze?” König beschrijft hoe de sport haar leven vanaf haar elfde jaar beheerste. “Vanaf de zesde klas moesten wij van de trainer versterkende middelen drinken. Onder andere Dynvital uit de Jena-farmacie, een zogenaamde vitamine-mix. Wij noemden het dynamiet. Wij kwamen uit het water, trokken een badmantel aan en liepen naar een tafeltje waarop bekertjes stonden met je naam er op. Iedereen moest onder toezicht van de trainer die beker leegdrinken. Daarnaast stond een klein bruin glaasje met tabletten. Omdat het aantal consequent toenam, wierpen we er soms een paar in het water.”

Ze was 14 of 15 toen aan de dosis 'normale' tabletten een serie nieuwe blauwe werd toegevoegd. “We moesten ze voor de ogen van de trainer doorslikken. Die zeiden dat het om KMA-tabletten ging, kalium-magnesium. Later begreep ik dat het oralturinabol (een anabole steroïd) betrof.”

Kristin Otto, de zesvoudig Olympisch kampioene van Seoul 1988, heeft tot dusverre ontkend ervan op de hoogte te zijn geweest. “Waarom liegt Kristin?”, vraagt König zich af. “Zij stond naast mij aan de tafel. Haar trainer Stefan Hetzer dwong haar die tabletten door te slikken.”

König vertelt dat haar sportieve carrière een zegen was voor haar maatschappelijke loopbaan. “Een woning, auto, geld, een goede baan, alles was bespreekbaar. De trainers en begeleiders begrepen niet waarom ik wilde stoppen. Omdat ik de enige zwemster van TSC Berlin was die in het DDR-systeem scoorde, werd er immense druk op mij uitgeoefend.”

Met tegenzin zwom ze door tot november 1986. “In die maand werd ik oneervol ontslagen. Ze hielden 30.000 mark aan premies achter als straf.”

Na de hereniging van Duitsland probeerde trainer Klemenz haar over te halen tot een rentree in de zwemsport. “De levering van anabolica vormde in zijn ogen geen probleem. Daar kon hij gemakkelijk voor zorgen. Die uitspraak heeft mij in het bijzonder gechoqueerd. Het tekende de hypocrisie in de sportwereld.”

Der Spiegel bekritiseert in een commentaar de huichelachtige houding van de Duitse zwembond (DSV), in het bijzonder die van voorzitter Henter. “De DSV”, zei Henter ooit, “mag zich met recht tot de bonden rekenen die een voortrekkersrol vervullen in de bestrijding van dopinggebruik.” Der Spiegel noemt Henter “een pionier als het er om gaat bedriegers vrij te spreken en leugens in de doofpot te stoppen”.

Henter sprak zich uit tegen een heksenjacht op voorvallen uit het verleden, zoals bij Kristin Otto, Heike Friedrich, Daniela Hunger en Dagmar Hase. Het viertal verscheen op het EK van 1989 in Bonn aan de start met een abnormaal hoge testosteronspiegel. Documenten uit het dopinglaboratorium van Kreischa laten daarover geen twijfel bestaan.

“Waarom liegen ze allemaal?”, vraagt König zich af. “Waarom spreekt Kristin Otto niet eindelijk de waarheid? Zij kan trainers en artsen, die vrijwillig meegewerkt hebben aan het doping-programma aan de kaak stellen. Waarom liegt zij?” Kristin Otto zwijgt. Ze weigerde commentaar te geven op het artikel. (ANP)