Richard Nixon

The Times

Zelfs vandaag de dag is controverse onlosmakelijk verbonden met de naam van deze scherpe politicus, over wie Walter Lippman in 1960 schreef dat het hem ontbrak aan “de innerlijke overtuiging en het zelfvertrouwen die een natuurlijk leider kenmerken”. Lipmann wees op de smetten die hem veertien jaar later tot op de rand van 'impeachment' en tot vernederende ontslagname zouden brengen. De schaduw van Watergate, door [Nixons] eigen dwaasheid van een relatief klein schandaal veranderd in een politieke catastrofe, vervormt nog steeds het perspectief van het publiek op een van de grootste internationale staatslieden die het Oval Office sinds de Tweede Wereldoorlog heeft bezet. [..]

Nixon was van een generatie die gedwongen was te beseffen, zoals hij schreef, dat “vrede nauwelijks wortel heeft geschoten in de rotsige bodem van de twintigste eeuw”. De nieuwe post-communistische wanorde komt voor die generatie rechtstreeks voort uit de oude. In deze dagen van verstarring in het Witte Huis in het gezicht van crises, is de behoefte aan zulke politici veel levendiger dan de herinnering aan de absurditeit en schande van Watergate. Wat er achteraf gezien toe doet is dat president Nixon de rotsige bodem ontvankelijker maakte voor de altijd kwetsbare bloemen van de vrede.