GroenLinks gelaten over pilletjes op eigen feestje

ZWOLLE, 25 APRIL. Ina Brouwer blijft bij nader inzien toch maar thuis, de rest van de GroenLinkse partijtop wandelt schuchter door de mistwolken. “Het is de eerste keer dat ik een housefeest bezoek”, bekent Kamerlid en jeugdidool Paul Rosenmöller in de GroenLinkse VIP-room. “Best een leuke sfeer, maar ik ben 37 jaar, ik ga niet krampachtig proberen mee te doen.”

Groen Links heeft dit weekend een primeur: voor het eerst wordt een housefeest in een verkiezingscampagne opgenomen. Rond middernacht begint 'Planet Earth' in de IJsselhal van Zwolle net op stoom te komen. Drieduizend kale jongens in trainingspak en meisjes in hotpants proberen zich naar de gewenste trance te werken. Lichtkanonnen en laserstralen maaien door de stoomwolken, beeldschermen tonen geestverruimende videoclips, de techno-house stampt meedogenloos door de hal. En als dit de ravers niet in de juiste stemming brengt, zijn er altijd nog de meegebrachte chemicalieën.

Het is niet de achterban die je op een bijeenkomst van Groen Links verwacht. Veel bezoekers reageren verbaasd als ze horen dat het feest door een partij wordt georganiseerd. Campagneleider Maarten van Poelgeest heeft lang nagedacht hoeveel politiek een houseganger op een zaterdagavond konden verstouwen. Heel weinig, zo luidde zijn conclusie. Een Groenlinkse houseplaat werd overwogen en verworpen. Zelfs het gebruikelijke folderstandje heeft men maar achterwege gelaten, want wie gaat er nu lezen op een house party? Van Poelgeest: “Wat kan je hier aan politiek doen? Om twaalf uur de muziek uitzetten voor een speech van de lijsttrekker?”

De enige politieke daad bestaat daarom uit het verstrekken van condooms met de tekst 'Stem Safe, stem Groen Links' door Kamerleden. Hier en daar waagt een kandidaat voor de camera's een stijf dansje. En Leonie Sipkes tapt in een GroenLinks T-shirt wat biertjes. Verder bezien de Kamerleden de ravende jeugd in verwondering. “Het lijken net die opwind-konijntjes van de batterijen-reclame”, zegt iemand, als er weer een groepje kaalgeschoren jongens schaduwboksend de hal komt binnendansen.

Stemmen worden er dus niet gewonnen, hoe past dit feest dan in de GroenLinkse verkiezingstrategie? Het leek het campagneteam gewoon een leuk idee, daar komt het eigenlijk op neer. “We erkennen op deze manier als eerste een enorm belangrijk fenomeen in de jongerencultuur”, probeert Van Poelgeest. “Daar willen we op een heel indirecte manier in doordringen.”

Maar tot de jongeren die in een XTC-roes op de techno-dreun van discjockeys Freddy Fresh en Rob Spacecake dansen, dringt ook indirect weinig meer door. De harddrugs op het feest zijn een gevoelig punt voor GroenLinks. De 'Security' weet in de loop van de nacht zeven dealertjes op te pakken, twee met genoeg pillen op zak om aan de politie over te dragen. Een jongen probeert 41 XTC-pillen naar binnen te smokkelen, een ander heeft 14 pillen en busjes traangas. In totaal legt men beslag op 160 pillen en 11 gram cocaïne. Het is het topje van de pillenberg: in de duistere hoekjes, rond de toiletten en in de chill-out room is de handel levendig.

De partijtop reageert gelaten. “Het hoort er kennelijk bij”, mompelt Mohammed Rabbae. En Paul Rosenmöller bezweert de pers “van bijzaken geen hoofdzaken te maken”. “Ik heb al een paar keer door de zaal gelopen en niets van pilletje gemerkt.” Hij is waarschijnlijk de enige. “Iedereen wordt gefouilleerd, dealers worden aangehouden, meer kunnen we ook niet doen”, erkent Van Poelgeest, die niets wil weten van “het stigma dat iedereen er op house party's maar op los slikt”. Hoogstens tien procent van de bezoekers gebruikt XTC, zo denkt hij.

Die tien procent verdringt zich rond het tafeltje van het Amsterdamse Adviesbureau Drugs, waar tegen betaling van een rijksdaalder de aangeschafte pilletjes worden getest. Herman de Vries van het Adviesbureau schraapt schilfertjes van de pillen en druppelt er met een pipetje testvloeistof op. Zwart is XTC en MDEA, roze betekent speed. “Drie milligram speed, de rest cafeïne”, zegt hij tegen een bezoeker, die teleurgesteld afdruipt. “180 milligram MDEA, een stevig pil”, krijgt de volgende te horen. De Vries neemt zijn werk serieus: “De pillen zijn er toch, het is maar beter dat ze weten wat ze slikken.”

De politie van Zwolle is er niet echt gelukkig mee. “Als zij pillen zitten te testen, wek je de indruk dat je het toestaat”, meent adjudant Kistenmakers om half drie 's nachts. Hij vermaakt zich overigens prima, evenals wijkagent Orset, die ook wel eens een housefeest van binnen wilde zien. “Willen ze hier tot acht uur doorgaan?”, zegt Orset. “Geen wonder dat ze pilletjes nodig hebben.”

De Kamerleden zijn dan allang vertrokken, morgen is het weer vroeg dag. Alleen het jonge kandidaat-Kamerlid Simone van Geest houst in netkousen en hotpants door tot in de vroege uurtjes, want jeugd verplicht.

    • Coen van Zwol