Een boterhammag uit het vuistje

Paul en Annelies Hogesteeger-Van Staveren hebben twee kinderen: Sanne (4) en de bijna tweejarige Nout. Ze wonen vanaf 1984 in een flat in Leidschendam. Daar hebben ze langzamerhand genoeg van. “Je leeft hier langs elkaar heen. Ik weet wie er op de galerij wonen, maar wie er boven mij wonen weet ik niet”, zegt Paul. Sinds ze kinderen hebben, is het contact met de anderen toegenomen. Ze zoeken een huis met een tuin en een zolder, maar de huizen in de Randstad zijn duur.

Ze hebben de indruk dat ze een vrij traditioneel gezin vormen. De opvoeding trachten Paul en Annelies consequent te houden. Graag netjes leren eten, maar een boterham mag ook uit de hand. De kinderen krijgen tussendoor fruit en een kaakje, zo nu en dan wordt er gesnoept. Televisie kijken doen ze met mate en onder begeleiding.

Het huishouden komt voor het overgrote deel op Annelies neer. Zodra Paul van zijn werk thuiskomt, neemt hij het over. Hij doet de afwas, stopt de kinderen in bad, brengt ze naar bed en leest voor. In het weekend staat hij met de kinderen op, kleedt ze aan en daarna gaan ze met z'n drieën boodschappen doen. Vervolgens maakt hij het ontbijt klaar. “Als het ontbijt klaar staat, kom ik eruit”, zegt Annelies. “Het is pas weekend als papa vrij is.”

Paul (34) kwam na zijn studie weg- en waterbouwkunde aan de HTS moeilijk aan een baan. Na enige omzwervingen, onder andere via technische uitzendbureaus, werkt hij nu als hoofd van de constructie-afdeling bij een bedrijf in Delft, Octatube, dat gevel- en dakconstructies maakt. Annelies (32) heeft vijf jaar gewerkt als pr- en marketingmedewerker bij een automatiseringsbedrijf. Dat werk hield op. Sinds enkele maanden werkt ze als privé-secretaresse van een zakenman in Wassenaar. Paul: “Je wilt niet de hele dag alleen maar mama zijn, je wilt ook Annelies zijn”. Zijn vrouw vertelt dat haar vorige baas na de geboorte van Sanne op kraamvisite kwam, en hij vertelde tot haar grote blijdschap dat ze ondanks een eerdere afwijzing toch part-time mocht blijven werken. Voordat Sanne naar school ging, werden de beide kinderen bij een oppasgezin ondergebracht. Nu zit Sanne op de lagere school en komt er voor Nout een oppas aan huis.

Annelies is in Zuid-Afrika geboren. Haar vader werkte bij Shell en het gezin trok van het ene buitenland naar het andere. Toen Annelies vijf jaar oud was, streek het gezin neer in Oostvoorne. Ook Paul en Annelies hebben geprobeerd in het buitenland te werken. Tevergeefs. De Stichting Nederlandse Vrijwilligers wilde hen niet uitzenden. “Ze zoeken er dan een partner bij die les kan geven of verpleegster is en dat ben ik niet”, zegt Annelies. Paul: “De kans dat we ooit in het buitenland komen is nihil, gesteld al dat ik ergens anders zou willen werken.”

Voordat ze kinderen kregen, waren de vakanties anders dan nu. Ze voeren met een zeiljacht langs de Griekse kust en ze maakten een kampeertrektocht door Egypte. Vorig jaar hebben ze met de kinderen bij een boerderij gekampeerd. Heel anders, maar niet minder leuk. Annelies: “Elke keer als de koeien gemolken moesten worden, stond Sanne op het krukje te kijken hoe dat ging. En ze bleef net zo lang staan tot ze allemaal gemolken waren.”