Oranje olé.

Oranjemania tot in de fritessaus toe. Twee avonden STER-reclame en je weet meteen hoe arm aan intellect en verbeelding deze moerasdelta is. Ronald Koeman en zoontje die in een debiele dialoog de zegeningen van de KNP over hun door voetbal verstoorde gezinsrelatie afroepen. Een verregende non op jacht naar Texaco-zegeltjes want: 'Texaco vliegt je naar Amerika.' Oranje vla, oranje pinda's, oranje snacks, oranje maandverband, een oranje doodsbed misschien... Calvinistisch Nederland is gedegradeerd tot een kameleontische parade. Waarop wacht Heineken eigenlijk nog? Een beetje kleurstof meer of minder maakt niet uit, het bier is toch niet te zuipen.

Natuurlijk zat Elco Brinkman woensdagavond prominent te ronken in Tilburg. Met oranje sjaaltje. Brinkman in de ban van voetbal? Het mirakel van een hardop biddende chrysant op de vensterbank is authentieker en mensvriendelijker. Dan nog liever een postmoderne heks op het ereterras van Willem II.

We hebben nog ruim anderhalve maand te gaan voor het WK en het oranjeparasitisme heeft reeds in volle hevigheid toegeslagen. Uiteraard op commando van fabrikanten en consumptie- strategen die daarmee nog maar eens het discrediet van een eliteconcept voor hun denken en handelen onderstrepen. De consumptiebaronnen van het regime als dictators van eenvormigheid en mediocriteit die zich vrijelijk bewegen in de sluipgangen van de democratie worden door niemand teruggefloten. Niet door een Nederlandse Bakoenin, niet door intellectuelen en religieuzen, zelfs niet door Van Mierlo. De kwaliteitsnorm van de democratie wordt zelden toegepast op sport en aanverwante artikelen.

De suggestie dat Oranje in het ruggemerg van de natie zou zitten ressorteert onder een oppervlakkige, mercantiele moraal. In het ruggemerg is geen ruimte voor verraad. Twee slechte wedstrijden van het Nederlands elftal en het volk trekt zich massaal terug achter de nationale hengel. Weg Orlandissimo, op naar de waterplas. Als voetballiefhebber hoop ik dat het Nederlands elftal in Amerika wereldkampioen wordt. Als burger en consument lacht de uitschakeling van Oranje in de eerste ronde me toe. Die kater gun ik de reclamejongens met hun valse hymnes en pseudo-heroïek van harte. Dan stort ik me nog eens met al mijn Borgia-driften in de barbarij van patates frites en witte mayonaise. Heerlijk! Die belofte staat.

Oranje in een harnas van geld en commercie, de gemiddelde voetbalfan die een vrije trap van Koeman koestert als een koraal van Bach verdient beter. Ik vrees dat dorpsromanciers vandaag schrijnende verhalen zouden kunnen optekenen over 's nachts snikkende vrouwen die in geen jaren een nieuw pluisballetje voor de kat hebben mogen kopen omdat meneer zonodig naar het WK in Amerika moet. Paria in naam van Oranje, wie kijkt er naar om, wie leeft mee?

Compassie is een woord dat ze bij de KNVB niet kennen. Ook in Zeist draait alles om geld. Duizend uren zijn opgegaan in onderhandelingen om de schadeclaim voor het gejatte leeuwtje Dutchy zo klein mogelijk te houden. De heren praten over niets anders dan over reclameborden, de recette van vriendschappelijke wedstrijden, de te verwachten dollarkoers na het WK, de hoogte van de WK-premies... Voetbal en goudkoorts: de innige relatie wordt zelfs niet meer geheim gehouden.

Ook niet door de spelers die zich eerst verzekerden van twee ton voor een finaleplaats in Amerika en zich vervolgens als houten poppen lieten wegtikken door een stelletje Ierse amateurs. Voor eer en vaderland wordt geen veter meer geknoopt, daar zijn de tijden niet naar. Maar dan nog: voetbal glorifiëert de droom van het volk, en daar mag geen geld aan te pas komen. Nooit heeft iemand geweten wat Pele, Eusebio, Garrincha, Di Stefano en Rivera verdienden aan hun kunstjes. Een close-up van hun zweet, dat kon altijd, van hun portemonnee niet. De echte supporter mag niet uit de sfeer van zijn verbeelding gehaald worden en wil niet eens weten hoeveel 'zijn' jongens aan een WK-toernooi kunnen verdienen. Praten over geld doet hij thuis wel, daar is voetbal niet voor.

Vanwaar toch die zogenaamde openhartigheid? De officiële uitleg ligt voor de hand: een vroegtijdig akkoord over de premies bevordert de sereniteit binnen de selectie. Onzin. Oranje stuurt helden uit, geen armoedzaaiers. Die blijven thuis en dromen van een nieuw pluisballetje voor de kat.