Flamenco in een razende heksensabbat

Festival Cultureel Gekleurd. Gezelschap: Compagnie de Danse Blanca Li met Nana et Lila. Choreografie: Blanca Li; toneelbeeld: Víctor Ramos, Jorge Vázquez; kostuums: Sybilla; licht: Richard Bessenay; begeleiding: Gnawa Halwa. Gezien: 16/4 Breda Concordia.

De Spaanse choreografe Blanca Li maakte dit weekeinde haar Nederlandse debuut in het festival Cultureel Gekleurd dat tot 25 april plaats heeft in Brabant, Zeeland en Vlaanderen. De Andalusische danseres bracht er haar jongste, tweedelige choreografie Nana et Lila met acht leden van haar gezelschap. Inmiddels heeft Introdans uit Arnhem aan Li een choreografieopdracht gegeven voor het komende theaterseizoen.

Dat Nana et Lila voor een groot publiek toegankelijk is komt vooral door het exotische en erotische gehalte van de produktie. Voeg daarbij het spectaculaire optreden in intermezzi - en als begeleiding - van de vijf man sterke fabuleuze muziek-, zang-, en dansgroep Gnawa Halwa uit Marrakesh en iedere zaal gaat gegarandeerd plat.

De carrière van Blanca Gutiérrez-Li (1964) begon in Granada als gymnaste. Later legde zij zich toe op de flamenco-dans en studeerde zij moderne dans bij Martha Graham, Alvin Ailey en Paul Sanasardo in New York. Teruggekomen trad zij op als performer bij de theatergroep La Fura dels Baus. Zij is tevens filmactrice. Tegenwoordig heeft zij een 21-koppige dansgroep in Parijs.

Li hanteert als dansidioom een mengvorm van flamenco, de Graham-stijl en Noordafrikaanse elementen. Het combineren van traditionele dansvormen met eigentijdse dans heeft zij gemeen met choreografen als de Indiase Shobana Jeyasingh en Sardono in Indonesië. Maar Li onderscheidt zich door de hartstocht, de felheid en het meedogenloze karakter van haar werk.

De drie episodes van Nana werden gezet op authentieke opnamen van de zangeres Juana la del Cepillo en de gitaristen Paco de Lucia en Camarón de la Isla. De thema's zijn: afscheid, eenzaamheid en strijd. Li gebruikt strenge formaties voor het ensemble naast emotionele bewegingsexplosies voor de solistes. De beeldhouwer Jorge Vázquez ontwierp vier 'totempalen' en twee stoelen met bewerkte rugleuningen, als symbool voor de dag en de nacht.

In het zuiden van Marokko vinden nachtelijke ceremonieën plaats, zogenaamde lila's, waarbij de deelnemers in trance raken. In haar gelijknamige choreografie roept Li de sfeer op van zo'n gebeurtenis, ondersteund door Gnawa Halwa. De stemming is aanvankelijk kalm, maar wordt steeds opgewondener, totdat het feest ontaardt in een razende heksensabbat. Vooral het uithoudingsvermogen van de danseressen dwingt respect af.

De bekende Spaanse modeontwerpster Sybilla kleedde de dames gespeend van elk gevoel voor theater, terwijl het lichtontwerp van Richard Bessenay in Schouwburg Concordia niet tot zijn recht kwam.

    • Caroline Willems