Leefbaar Oegstgeest

In zijn nostalgische terugblik naar aanleiding van de electorale aardverschuiving van 2 maart in zijn geboorteplaats Oegstgeest, citeerde redacteur H.M. van den Brink in NRC Handelsblad van 21 maart wethouder Kohlbeck die zei “Leiden doet onze vuilverbranding”.

Niet alleen de weergave van het citaat komt ongeloofwaardig over (het doet sommigen zelfs pijn), de redacteur gaf blijk zelden of nooit nog eens te zijn teruggekeerd. Want dan had hij geweten van de jarenlang hoog opgelopen emoties, van de acties de halve provincie omvattend, om een beleidswijziging, een andere methode van vuilverwerking, af te dwingen. Tussen Delft en Haarlem wordt geen vuil meer verbrand, ongeacht toekomstige ontwikkelingen. De tijdelijke hoge lasten van schadevergoeding wegens annulering van eerder aangegane contracten en van interim-maatregelen nemen de inwoners van het gebied op de koop toe.

Onder de rook van Alkmaar verrijst een nieuwe A.V.I. Een investering van negenhonderd miljoen (de prijs van twee tunnels onder het Noordzeekanaal). De gestegen Reinigings- en Afvalstoffenheffingen voor iedere ingezetene - het begin van onrust is al merkbaar - betekenen slechts een voorproefje van hetgeen structureel valt te verwachten. De capaciteit van de mammoetinstallatie (Alkmaar - 92.000 inwoners - is slechts goed voor niet meer dan 7 procent van de totale aanvoer), heeft een koortsachtige zoekactie naar vuil in gang gezet. Tot in Flevoland en Gelderland. Gedwongen door optimalisering der exploitatie bij overcapaciteit voor eigen regio werden vuilstromen die tot nu toe naar Wijster gingen, omgebogen naar de Randstad. Verplaatsing van het vuilvervoer van de rails naar de weg. De wereld op z'n kop! Wanneer Oegstgeest wordt herinnerd aan het dragen van elkaars noden, dan zijn daar 22.000 protesthandtekeningen in Alkmaar met de boodschap: er zijn wel grenzen. In laatste instantie waren het de gijzelingsmethoden van de provinciale besturen welke de doorslag hebben gegeven.

Tussen Zuidholland en Noordholland: een wereld van verschil!

    • A.C. Lind