Herdenking

Ik wil kort reageren op 'Bevrijding samen vieren met Duitsers' (NRC Handelsblad 11 maart).

De mening van de heer Van Walsum over ons bevrijdingvieren op 5 mei acht ik hautain, kwetsend en belerend. Ook al waren wij in 1914-'18 gespaard, niet alleen die oorlog maar ook de volgende 1939-'45 (revanche!) was voor alle landen, waar de Duitsers binnenvielen, een gewone oorlog. Nederland had een amateuristisch legertje (ik maakte er zelf deel van uit). Wij stonden tegenover een enorme macht van tanks, vliegtuigen en bommen, mei 1940. Door een bombardement op het hart van Rotterdam (burgers) werd een snelle capitulatie van ons land op 14 mei 1940 afgedwongen. De veroveringen tot ver in 1942 werden in Duitsland toegejuicht (een belangrijke uitzondering was Willy Brandt).

De 5 mei herdenking bij ons moet blijven. Capitulatie van de Duitsers in Wageningen, ook 7 mei (capitulatie in Berlijn) en 9 mei (capitualatie in Reims) tegenover alle geallieerden. Dit waren militaire feiten, die mede het einde van de nazi-terreur en de droom van het '1000 Jährige Reich' inhielden.Ook de herdenking van de landing in Normandië op 6 juni 1944 blijft voor de toen bezette landen en de geallieerden belangrijk, maar zonder Duitsers.

Churchill schreef als 'moral' in zijn boek “The second world war:

In war: resolution

In defeat: defiance

In victory: magnanimity

Engeland is gelukkig nooit bezet, maar voor ons land is het volgen van het laatste gezegde moeilijk, het is nog heel gevoelig.

    • Ir. P.A. Quist