Jimi Hendrix

Jimi Hendrix: blues; Polydor 521 037-1

De nieuwe cd van Jimi Hendrix is uit! Het klinkt misschien wat merkwaardig voor een artiest die al meer dan twintig jaar dood is, maar de erven Hendrix doen er alles aan om de nagedachtenis aan de onovertroffen rockgitarist levend te houden. Een lucratieve bezigheid, want de verkoop van de laatste cd-compilatie The Ultimate Experience liep in de miljoenen. Producer en vertrouweling uit de nadagen van de meestergitarist Alan Douglas verzamelde op Jimi Hendrix: blues een elftal al of niet eerder uitgebrachte opnamen, die Hendrix' liefde voor en inspiratie uit authentieke bluesmuziek tot uitdrukking brengen.

Naast eigen nummers als een akoestisch Hear My Train A-Comin' en twee volstrekt verschillende versies van Red House, werden zijn eigenzinnige interpretaties van nummers van Albert King, Muddy Waters en Elmore James uit de archieven opgediept. Jimi Hendrix gebruikte de oorspronkelijk bluesschema's als uitgangspunt voor breed uitgesponnen improvisaties, die door mindere goden onder de rockgitaristen maar al te vaak werden opgevat als een vrijbrief om er zomaar een eind op los te soleren. Een in Nederland gemaakte opname van Catfish Blues van Elmore James toont nog eens overtuigend aan, dat Hendrix met zijn gitaarspel zowel het ritme en de melodie als de ziel van een bluessong wist te raken.

De cd is minder geschikt voor bewonderaars van Jimi Hendrix als zanger van compacte popsongs, terwijl er weinig zachtzinnig werd omgesprongen met de chronologie van de digitaal opgepoetste opnamen uit 1966 tot 1970. Jimi Hendrix: blues doet daarom denken aan een stapel bladzijden die uit verschillende boeken werden gescheurd en die nieuwsgierig maken naar de context waarin ze thuishoren.

    • Jan Vollaard