Het publiek weet het op het laatst wel bij stille Counting Crows

Concert: Counting Crows. Gehoord: 16/4 Melkweg, Amsterdam.

Vijf jaar geleden was hij ook hier in de Melkweg geweest, vertelde zanger Adam Duritz zaterdagavond het publiek. Hij was toen op reis door Europa, in een poging zijn ambities in de muziek te vergeten.

Het is hem niet gelukt. De voormalige straatmuzikanten die onder aanvoering van Adam Duritz de groep Counting Crows vormen, zijn inmiddels een succes. Hun debuut-cd August and Everything After (1993) staat al maanden in de Amerikaanse hit-parade, en het eerste optreden in Nederland was ruim tevoren uitverkocht.

Songschrijver Duritz schrijft nummers die zich makkelijk laten meezingen, zo bleek ook in de Melkweg. Dit kampvuur-repertoire van rustige songs en een enkele up-tempo uitschieter wordt bescheiden begeleid; het is de stem van Duritz die in het middelpunt staat. Hij heeft een huilerig geluid en zingt nooit voluit, alsof de emoties hem dwingen zijn stem onder controle te houden. Zijn teksten zijn verhalend, handelend over verlating, liefde en het Amerikaanse land. Soms doet hij lieftallige observaties, zoals 'And everytime she sneezes/ I believe it's love' (in Anna Begins).

De instrumenten vormen samen een democratisch geheel. Getokkelde gitaren met een akoestisch geluid, accordeon en een broeierig orgel integreren tot een zachtaardige achtergrond. Duritz krijgt op de cd vocale ondersteuning van onder andere zangeres Maria McKee. Live waren het zijn bandleden die de refreinen echoden.

Het publiek kende de nummers al woordelijk en verschillende intro's werden met gejuich ontvangen. Maar in de loop van het optreden werd het enthousiasme minder. Toen werd ook duidelijk dat Duritz' stem beperkt is in zijn expressie. Het 'gekwelde' werd op den duur zeurderig en zijn gebrek aan overgave hinderlijk.

Soms kwam de in een dikke trui gepakte Duritz even tot leven en bokste wat in de lucht. Maar meestal stond hij stil achter de microfoon. De weergave van de muziek was, hoewel mooi in evenwicht, nogal zacht. Zo kon het gebeuren dat het geklets van het publiek de band uiteindelijk overstemde.

    • Hester Carvalho