De kracht van het returnduel

Terwijl de verveling in de prestigieuze kampioenencompetitie, de zogenoemde Champions League, toeslaat, bewijzen wedstrijden in de andere Europa-Cuptoernooien dat de oude formule nog altijd garant staat voor sensationeel voetbal. De slaapverwekkende vertoningen die Porto en Milan, Anderlecht en Werder, Monaco en Barcelona, Galatasaray en Spartak Moskou afgelopen woensdag voorschotelden doen de twijfels rondom de nieuwe, grotere competitie-opzet nog eens toenemen.

Misschien dat de halve finales en de finale tussen waarschijnlijk Milan en Barcelona nog enerverend voetbal opleveren. Maar dan nog kan de formule in sportief opzicht niet geslaagd worden genoemd. Financieel zullen de deelnemers aan de Champions League wel in hun handen wrijven. Al die tv-reportages brengen miljoenen guldens op. Maar die tv-reportages zorgen ook voor verzadiging, zeker als elftallen met aanzien als Barcelona en Milan zo lamlendig spelen.

Dan Parma-Benfica en Arsenal-Paris St. Germain in de halve finales van het Europa-Cuptoernooi voor bekerwinnaars. De kracht van de returnduels. Zoveel spanning, zoveel prachtig voetbal. Bij Parma Zola, in deze maanden een van de beste voetballers van Europa, met zijn fraaie dribbels, zijn schoten en passes en zijn overzicht. Met geluk won Parma van Benfica met die mooie doelman Neno, dat een opvallend sterke indruk maakte en aantoonde dat in Portugal op hoog niveau voetbal wordt gespeeld.

Dan Arsenal, met venijnige spitsen als Wright en Campbell. Ze waren minder dan Paris St. Germain, maar versloegen de Fransen door hun vechtlust. Een finale tussen Parma en PSG zou een prachtig gevecht geweest zijn. Met bij de Fransen in het doel de beste en zeker stijlvolste keeper van Europa, Lama. Zo lenig en mooi als deze zwarte panter zijn doel verdedigt. Die linkerspits Ginola. Zo elegant, gemakkelijk, zo balvaardig, zo snel, zo'n schotkracht. Ze zullen niet de tegenstanders zijn van Zola en Asprilla. Het zal een botsing worden tussen Britten en Italianen. Een botsing die weleens een verrassende winnaar kan opleveren.

Misschien dat we in Athene, als Barcelona en Milan in de finale van de Europa Cup voor landskampioenen staan, kunnen genieten van Romario, Stoitsjkov, Guardiola, Savicevic, Maldini en Desailly. Misschien dat we dan al die voetbalellende in de Champions League zijn vergeten.