Van Dijk stelt zich tevreden met een plek onder wereldtop

DEN BOSCH, 16 APR. Jeroen van Dijk zit precies op koers. “Mijn planning was om de kwartfinales bij dit Europees kampioenschap te halen. Daarom ben ik tevreden.” Het komt er emotieloos uit. De nederlaag van de Rotterdamse badmintonner tegen de Engelsman Nielsen heeft hem niet geknakt. Een uiterst merkwaardige opmerking volgt: “Het is maar beter dat ik heb verloren. Als ik hier de finale had gehaald, was ik in een mum van tijd nummer zes van de wereld geweest. En dat zou te veel van het goede zijn geweest.”

Jeroen van Dijk (22) behoort tot de beste spelers van Europa. Hij is een koele prof, die bijna mathematisch zijn weg naar de wereldtop heeft uitgestippeld. Hij heeft zijn pijlen gericht op de Olympische Spelen in Atlanta. En over twee jaar wil hij een medaille halen bij het Europees kampioenschap. De bijna twee meter lange Van Dijk vormt een wereld van verschil met de Engelsman Anders Nielsen, die hem de weg naar de halve finales verspert.

Nielsen, een zoon van All England's-kampioene Heather Ward, vecht zich in de derde en beslissende game puur op karakter naar de overwinning. Nielsen realiseert zich in de pauze na de tweede game terdege dat hij alle risico's van de wereld moet nemen om Van Dijk achter zich te houden. “Jeroen is een geweldig goeie badmintonner. Hij is net zo sterk als ik, maar hij speelt wat te voorzichtig. Daar heb ik van geprofiteerd.”

Van Dijk is een representant van het moderne Nederlandse topbadminton. Gespeend van enige emotie werken de meeste internationals hun wedstrijden af. Iedereen is na een keurige (maar verloren) partij “tevreden”. Van enige commotie is geen sprake. Bondscoach Franssen, die tijdens het EK geen harde kritiek op zijn spelers laat horen, probeert elke vorm van opwinding te bezweren. Een dreigende rel rondom Van Dijk wordt succesvol in de kiem gesmoord.

De Rotterdammer moet volgende week bij de bondscoach op het matje komen over de uiterst kritische opmerkingen aan het adres van Franssen, maar hij maalt daar niet om: “Ik vind dat de technische staf moet worden uitgebreid met een ex-kampioen. Uit Nederland of uit het buitenland. Ook als Franssen mijn opmerkingen niet waardeert, dan verandert dat mijn mening echt niet.”

Volgende week wordt het Europees kampioenschap geëvalueerd en het heeft er alle schijn van dat Franssens positie toch niet zo sterk is. Weliswaar hebben de spelers bewondering voor Franssens inzet en ook om zijn roep om meer discipline. Maar de spelers missen bij de Limburger de ware badmintonspirit. Van Dijk: “De nationale mannenselectie heeft een duidelijk gemis. De vrouwen hebben Eline Coene als assistent-bondscoach, maar bij de mannen ontbreekt een dergelijke trainer. Dat betekent niet dat we van Franssen af willen. Hij heeft een aantal sterke punten, maar ideaal is de huidige situatie niet.” Wie in het hart van de badmintontoppers kijkt, ontdekt dat men eigenlijk ontzettend aanhikt tegen Franssens 'schoolse aanpak'. Ze houden echter massaal hun mond, bang als ze zijn om hun plek in de nationale selectie te verspelen. Maar onder de oppervlakte leeft heel wat onvrede. Badmintonners zijn echter niet gewend om hun kritiek op straat te gooien en daarom blijft het ook bij het Europees kampioenschap vrij stil.

Franssen, die samen met coördinator Van Dooremalen het topsportbeleid van de NBB bepaalt, had op de 'kwartfinaledag' overigens weinig te juichen. Zeven posities had de nationale ploeg te verdedigen, maar vrijwel iedereen werd uitgeschakeld. In het enkelspel was het duel tussen Van Dijk en Nielsen een hoogtepunt. Maar Astrid van der Knaap stelde teleur tegen de Zweedse Magnusson. Voor het echte hoogtepunt zorgde een gemengd koppel. Erica van den Heuvel en Ron Michels overleefden twee matchpoints tegen de Oostenrijkers Koch/Serova. Met 17-16 in de derde game verzekerden ze zich van tenminste een bronzen medaille. Van den Heuvel valt ook in de vrouwendubbel in de prijzen, want samen met haar Zweedse partner Maria Bengtsson bereikte ze de halve finales.

Aan het eind van de dag vond er nog een grote verrassing plaats. De gedoodverfde favoriete Camilla Martin uit Denemarken werd met 3-11, 12-10 en 11-7 uitgeschakeld door de Zweedse Catrine Bengtsson.