Het incident Brinkman

MET EEN VERKLARING van vier pagina's en een persconferentie waarin hij werd bijgestaan door twee hoogleraren, heeft CDA-lijsttrekker Brinkman gisteravond gepoogd opheldering te verschaffen over zijn commissariaat bij het vorige week in opspraak geraakte Arscop BV, de beheersmaatschappij van een aangetrouwde oom die het geld beheert dat afkomstig is van de verkoop van het door hetzelfde familielid geleide textielbedrijf Hevatex.

Een paar dingen kunnen op basis van de informatie die Brinkman heeft verstrekt worden vastgesteld. Allereerst dat de KRO televisie-uitzending waar het vorige week allemaal mee begonnen is, nogal zwaar aangezet lijkt. De zaak is te herleiden tot een in 1985 door het bedrijf Hevatex met de belastingdienst getroffen schikking van bijna 27.000 gulden in verband met zwart geld. Het initiatief kwam van de directeur en de toenmalige commissarissen van het bedrijf. Uit een onderzoek van de Rijks Accountants Dienst dat hierop volgde zijn geen bezwarende feiten naar boven gekomen. Brinkman heeft dus gelijk als hij zegt dat Hevatex een verleden heeft dat niet is belast met strafbare feiten of veroordelingen.

Voorts heeft Brinkman bij het aanvaarden van het commissariaat van Arscop de gebruikelijke procedures gevolgd. Hij heeft volgens eigen zeggen destijds de relevante jaarrekeningen bestudeerd en gesprekken met de directie en de andere commissaris gevoerd. Brinkman valt geen laakbaar of verwijtbaar gedrag aan te rekenen. Dat hij op basis van de informatie waarover hij nu beschikt besloten heeft zijn commissariaat aan te houden vloeit logisch voort uit zijn eerder genomen besluit deze functie op zich te nemen.

STRIKT JURIDISCH gesproken is er niets aan te merken op het verhaal van Brinkman. Hij heeft gelijk met zijn stelling dat het commissariaat niet conflicteert met de openbare functie die hij vervult of met de belangen van het CDA. Helaas staat daar voor Brinkman tegenover dat het openbaar ministerie tot een inval heeft besloten die niet enkel die oude zaak betreft. Volgens het relaas van Brinkman kan de conclusie niet anders zijn dan dat er sprake is van een storm in een glas water. Een vergelijkbare duidelijkheid pro of contra heeft justitie nog niet gegeven. De definitieve streep kan derhalve nog niet worden gezet. Dat is vervelend voor Brinkman, maar bovenal vervelend voor de kiezer.