Buitenslands in eigen stad

Ik maak nooit iets mee. Maar een paar jaar geleden wel. Want toen kon je in Amsterdam nog elke dag even door Parijs fietsen.

Dat ging zo. Als je vanonder het Rijksmuseum kwam, lag het Museumplein aan je voeten. Je kon rechtsaf (naar het Leidseplein), rechtdoor (naar het Concertgebouw) of linksaf (naar een benzinepomp). Maar je kon ook schuinlinksrechtdoor - en dat deed ik vaak. Daar lag een heel klein stukje Parijs: een zanderig grindveldje, met een rij bomen links en rechts, en bankjes. Er zaten niet van die ijzeren roosters om de bomen, zoals in Parijs, en er liepen ook geen mensen met alpinopetjes, maar toch: als je er een Gauloise bij opstak en je ogen fijnkneep leek het, zo op een vroege zomeravond, net Parijs. Het Museumplein ('de kortste snelweg van Europa') werd dan een boulevard met alleen maar Renaults en Citroens en je voelde dat hier ook ergens een Arc de Triomphe moest zijn. Als je goed keek zag je uit alle afvalbakjes wijnflessen steken. Zelfs heb ik er wel eens mensen jeu de boules zien spelen, maar misschien verbeeld ik me dat alleen maar.

Nu staan er twee skateboardbanen op het veldje, een hoge en een lage, ofwel een half-pipe en een mini-ramp. Dus nu hebben ze van Parijs New York gemaakt. Ook leuk. Past ook veel beter bij het basketballpleintje dat er altijd zo eenzaam bij lag. Ik ga er wel eens kijken en dan steek ik een Peter Stuyvesant of een West op, voor het gevoel. Ben ik er toch lekker even helemaal uit.

Als je goed om je heen kijkt zie je altijd wel ergens een buitenland. Onder het Rijksmuseum ligt een Italiaans tunneltje. Voorin de Spuistraat hangt een zweem van Londen. Aan het begin van de Lauriergracht kun je een Leningrads kanaal zien liggen (alleen 'sochtends, op de oneven zijde; langzaam lopen). Niemand weet het, maar bij de botenhuizen aan de Amstel hebben ze een bosje uit de buurt van Moskou geplant. Dat heb ik zelf gezien op de foto van een vriendin die een paar jaar geleden naar Rusland is geweest. Toen lag dat bosje nog aan een rivier bij een klein Russisch dorp.

Zo is er altijd wel buitenland bij de hand - en trouwens ook binnenland. Als je langs de zuidkant van Het Nieuwe Meer fietst en over het water kijkt, is het net alsof je over de Loosdrechtse plassen kijkt naar de bossen van het Gooi. “Kun je hier over de Loosdrechtse plassen kijken naar de bosschen van 't Gooi” vroeg Flip midden in de oorlog in een lege Amsterdamse kroeg aan meneer Dikschei, in een verhaal van Nescio. Dikschei knikte, want hij zag het heel duidelijk voor zich.

En nu nog even een gedicht. Het is van de dichter K. Schippers:

Bij Loosdrecht

Als dit Ierland was

zou ik beter kijken.

Het is een mooi gedicht. Maar ik ben het er niet mee eens. Als ik in of bij Loosdrecht was, zou ik net zo lang kijken tot ik Ierland zag.

    • Guus Middag