Reporter en Brinkman (2)

Typisch NRC Handelsblad om naar aanleiding van de journalistiek gezien prachtige scoop van KRO's Reporter over Brinkmans dubieuze commissariaat, in het redactioneel met een moment van 'zelfbezinning' te komen (NCR Handelsblad, 11 april). “Mediaverslaggeving heeft maatschappelijke effecten”, luidde de eerste zin. Natuurlijk, en dat is maar goed ook, als je tenminste de ambitie hebt om het niveau van buurtkrant te ontstijgen. Er wordt al jaar en dag geklaagd over de geringe effecten die de Nederlandse media in politiek opzicht sorteren.

Waarom immers, zo vraagt de regelmatige krantelezer zich af, lees ik maar zo weinig over Nederlandse politici die een misstap begaan, terwijl hun buitenlandse collega's in dat opzicht over elkaar heen buitelen? Zijn het soms fatsoenlijkere mensen? Nee, de gevestigde pers eet uit hun hand. Dat schijnt al zo te zijn sinds de tijden van de verzuiling en het beruchte 'briefje van Colijn'. Het is helemaal niet slecht dat nu eindelijk eens een begin wordt gemaakt met gedegen journalistiek graafwerk in het vaderlandse machtscircuit - en een krant als deze moet misschien met enige gêne zijn meerdere erkennen in de redactie van Reporter, die zich bedient van zo'n 'inferieur' medium als televisie. Het enige relevante, maar nogal voorspelbare commentaar bij deze kwestie zou zijn geweest dat het item te suggestief gebracht werd. De KRO-redacteuren wilden er een spannend verhaal van maken. Daarmee hebben ze hun hand over overspeeld. Voor de geïnteresseerde, kritische kijker waren die begeleidende sfeerbeelden, aanzwellende achtergrondgeluiden en letterlijke weergaven van semi-officiële stukken in dit geval volmaakt overbodig: een nauwgezette beschrijving van wat Reporter als enige te weten was gekomen, was al opzienbarend genoeg.

    • V.J.P. Frölke