Schindler's List

Als ik mij als toeschouwer van Schindler's List met een personage zou identificeren, dan doe ik dat met Schindler zelf. Tijdens de film, raak ik weer doordrongen van de onmetelijke omvang en de gruwelijke werkelijkheid van de vernietiging van mensen om hun jood-zijn, van de duivelse kwaadaardigheid van kampbeulen en hun medestanders, en in de persoon van Schindler dóe ik er wat tegen.

Eenmaal buiten op straat ben ik behalve geschokt en ontroerd bovenal tevreden: ik heb net het leven van meer dan honderd mensen gered.

Als toeschouwer van Shoah identificeer ik mij met niemand, die ruimte wordt me niet gegeven. Ik word duizendmaal vergast, verkracht, vermoord, verbrand de lijken, sta voor altijd met mijn voeten in de mensenbrij van mijn zelfgedolven massagraf, en ik laat daarbij geen traan. Buiten op straat ben ik onthutst, radeloos: ik heb mezelf net miljoenen maal vermoord en zie dat ik ook in de wereld van vandaag niet aan mijzelf kan ontkomen.

Daar waar Schindler's List met het verleden lijkt af te rekenen en mij verschoont van de onmacht in mijn handelen van vandaag, wijst Shoah uit de geschiedenis mij op mijn onontkoombare verantwoordelijkheid voor mijn daden in het heden.

    • J.P. Steeghs