Bergkamp snoert critici de mond

MILAAN, 13 APRIL. Voor de tweede keer in drie jaar staan Dennis Bergkamp en Wim Jonk in de finale van het UEFA-Cuptoernooi. Dit keer niet met Ajax maar in dienst van hun Milanese werkgever Internazionale. Het Nederlandse duo greep gisteravond met een sterk optreden in het Italiaanse onderonsje tegen Cagliari (3-0) de laatste strohalm om een vrijwel mislukt seizoen nog enigszins te redden. Inter ontmoet op 27 april en 11 mei Austria Salzburg, dat verrassend Karlsruher SC uitschakelde door in Duitsland 1-1 gelijk te spelen.

Met name Bergkamp kan na gisteravond weer even opgelucht ademhalen. De dure aankoop werd de afgelopen weken fel bekritiseerd in Milaan. Zowel door zijn trainer Giampiero Marini (“Dennis moet zijn ware gezicht tonen”) als zijn medespelers. Davide Fontalan verweet hem een gebrek aan karakter. De Portugees Ruben Sosa, gisteravond niet van de partij, vond dat hij maar eens moest ontwaken uit een lange slaap. Terwijl Jonk werd afgeschilderd als de revelatie van de Serie A, kwam er steeds meer druk op de schouders van Bergkamp terecht. In het duel van gisteravond, waarin voor het oog van heel Italië een 3-2-achterstand moest worden goed gemaakt, had hij de kans om te bewijzen dat hij geen miskoop is. Aanvankelijk lukte dat nauwelijks. Bergkamp, veelvuldig aangespeeld door Jonk, kon weinig uitrichten tegen een overmacht aan verdedigers. Elke bal sprong ongelukkig van zijn schoen af.

In de 38ste minuut werd de Amsterdammer een handje geholpen door de Engelse arbiter Philip Don. Marco Sanna van Cagliari zou een voorzet van Berti met de hand van richting hebben veranderd. Don wees tot verbijstering van de Sardijnen naar de stip en voor de strafschoppen is Bergkamp de aangewezen persoon. Hoewel doelman Fiori naar de goede hoek dook, verdween de bal laag in het net.

De 1-0-voorsprong gaf Inter in de tweede helft meer ruimte. Dat was in het voordeel van Bergkamp en Jonk die elkaar nog beter dan bij Ajax blindelings vonden. Kort na de hervatting kreeg Nicola Berti een fraaie kans na aangeven van Bergkamp. Zijn inzet werd echter gekeerd door Fiori. Vijf minuten later dook Bergkamp de diepte in en was hij weer onbaatzuchtig. Toen kon Berti niet meer missen (2-0). Daarna volgde nog een doelpunt van volledig Nederlands fabrikaat. Bergkamp passeerde op de rand van het strafschopgebied een tegenstander en zag vanuit zijn ooghoeken Jonk opkomen die de bal in de hoek schoof (3-0).

Daarmee snoerde Bergkamp de critici voorlopig de mond. Hij had zijn stempel gedrukt op het duel dat tevoren werd aangeduid als een tweestrijd tussen de blonde en de zwarte panter (Valdes). Bij Cagliari viel slechts ex-Anderlecht speler Oliviera op. Bergkamp: “Ik heb bewezen dat ik nog meer een aangever ben dan een topscorer. We hebben de opgaande lijn die is ingezet na de 4-1-zege op Lecce doorgetrokken.”

Jonk hoeft zich bij Inter al helemaal geen zorgen te maken. De Volendammer is de vormgever op het middenveld, de spil waar alles om draait. Hij straalt rust en autoriteit uit, temidden van het vaak chaotische vechtvoetbal. Hij neemt alle vrije trappen en corners. Daarnaast vormt hij ook nog een gevaar voor het vijandelijke doel als kanon vanuit de tweede lijn. Maar wat vandaag nog vanzelfsprekend is kan morgen anders zijn. Het Italiaanse voetbal verandert sneller dan het weer.