Revolutie

De oorspronkelijke titel luidt Hezabyvajemoje en dat betekent 'herinneringen' of 'dat wat niet mag worden vergeten'. De Nederlandse uitgever heeft er iets anders van gemaakt: De revolutie ging in het rood gekleed. Vroeger waren het bioscoopfilms die zulke kermistitels kregen.

Goed, het gaat om de herinneringen van Anna Larina Boecharina. Zij was de vrouw van N.I. Boecharin, die in 1938 uit de partij werd gestoten en na een showproces geëxecuteerd. Het personenregister van dit boek leest als de namenlijst na een gruwelijk ongeval. Namen, namen, namen, achter elke naam een leven, achter elk leven de dood.

Ondertussen.

Ergens beschrijft Boecharina dat haar vader, J. Larin, eveneens een geharde bolsjewiek, eens in een dorpje kwam dat Kobylja Loezja bleek te heten, Paardepis.

Hij ging op zoek naar de voorzitter van de plaatselijke sovjet. 'Uw dorp,' zei hij, 'heeft wel een erg lelijke naam overgehouden aan de tijd van voor de revolutie; u moet eens een nieuwe bedenken.' De man was het meteen met hem eens.

Later kwam Larin terug in dat dorp. Er hing inderdaad een nieuw bord met een nieuwe naam: Sovjetskaja Loezja - Sovjetpis.

Volgens Boecharina was haar vader verbijsterd. Eenmaal bijgekomen van het lachen, dacht ik: er waren dus ook daar mensen die het altijd al hebben geweten.

    • Koos van Zomeren