Paranormale geneeskunst is een kwestie van geloven

Onzichtbare genezers, Ned.1. 23.01-23.36u.

De documentaire Onzichtbare genezers van Nousjka Thomas geeft in korte tijd een uitvoerig beeld van de paranormale geneeskunst in Nederland. Drie vrouwelijke genezers worden gevolgd. Magnetiseur Wijna van Turenhout ontdekte haar gave ruim zeven jaar geleden. “Ik kwam er niet meer onderuit”, zegt ze. Een patiënt vertelt dat door haar behandeling zijn eczeem op been en rug, op enkele plekjes na, snel verdween. De verklaring ligt volgens de magnetiseur zelf in een positieve energie die de strijd aanbindt met ziekte en pijn. Meer weet ze er niet over te zeggen. “Ik heb weleens moeite om te begrijpen hoe het in elkaar steekt.”

Magnetiseur en helderziende Sonja Gremnen wist als kind precies wanneer haar moeder en haar broertjes ziek zouden worden. Een jaar geleden, toen een dierbare vriend overleed en ze wist dat ze er iets aan had kunnen doen, hakte ze de knoop door. Ze begon mensen te behandelen en heeft nu wekelijks tien tot twintig patiënten. Een van haar patiënten is een vrouw van wie de spieren het tien jaar geleden begaven. Tientallen artsen konden het niet eens worden over de diagnose, laat staan over een behandeling. De patiënte is te ziek om voor de camera te praten maar tikt op een lettermachine wat ze ervan denkt: “Ik vermoed dat het een gave is die iedereen heeft maar die niet iedereen kan of durft te uiten.”

Een derde genezeres, Lea van Hellendoorn, behandelt dertig patiënten per week. “Ik ben geen wonderdoener, geen tovenaar die met een stokje zwaait. Ik kan mensen niet in één klap van hun klachten afhelpen.” Een moeder doet verslag van de genezing van haar dochter die verdrietig en bleek was, aan nachtmerries leed en een blauw waas over haar gezicht had. Na de behandeling werd het meisje weer spontaan en vrolijk, en kreeg kleur op haar wangen. Het commentaar van Lea van Hellendoorn: “Mijn voldoening is dat ik iemand verder heb kunnen helpen in het leven.”

De uitzending toont verder hoe magnetiseurs en helderzienden door een commissie van de organisatie van paranormale genezers worden onderworpen aan een beoordeling. Daarbij gaat men niet al te strikt te werk. De commissie verklaart niet eens vragen te hoeven stellen om te constateren of iemand paranormaal begaafd is. Een commissielid zegt “vibraties” en “innerlijke harmonie” bij de genezers te moeten voelen. Ook nuchterheid is een vereiste. “Er zijn er ook bij die waanzinnige dingen zeggen mee te maken, zo erg dat je denkt: Jezus kon het niet beter dan jij het kunt.”

Er worden in deze interessante documentaire ook beelden getoond van een congres van de stichting Skepsis, waar een man met Belgische tongval enige paranormale staaltjes ten beste geeft waarna hij bekent geen paranormaal genezer te zijn maar een goochelaar. Met zijn optreden zegt hij sceptische mensen ervan overtuigen dat ook zij goedgelovig zijn. “Onze hersenen zijn niets anders dan een geloofmachine.”