Mendelssohn

Strijkerssymfonieën van Felix Mendelssohn-Bartholdy, vol.I door Nieuw Sinfonietta Amsterdam. BIS CD-643

De muzikale rijpheid van de twaalf strijkerssymfonieën die Felix Mendelssohn-Bartholdy tussen zijn twaalfde en vijftiende jaar schreef, behoort tot de raadsels van de vorige eeuw. In 1819 nam het wonderkind, dat toen tien jaar was, les bij de Berlijnse pedagoog en componist Carl Friedrich Zelter. Een jaar later schreef de jongen al strenge canons en fuga's in de stijl van Bach. In de periode daarna probeerde Mendelssohn alle denkbare genres van zijn tijd uit, waaronder de sinfonia in oude stijl, dat wil zeggen zonder houtblazers.

Nieuw Sinfonietta Amsterdam werd door het Zweedse label BIS uitgenodigd alle strijkerssymfonieën op te nemen op vier cd's waarvan de eerste onlangs uitkwam. Deze opnamen zijn onderdeel van een omvangrijk Mendelssohn-project van het NSA op BIS. Er volgen nog zes cd's met de concerten voor viool, piano en twee piano's en orkest waaraan onder meer pianist Ronald Brautigam en violiste Isabelle van Keulen meewerken.

De eerste cd uit de serie klinkt alsof Mendelssohn zijn muziek speciaal voor het NSA heeft gecomponeerd. Het open, ranke geluid van het strijkorkest past prachtig bij de intuïtieve muzikaliteit van de melodische lijnen en harmonische wendingen in de symfonieën. Onder zijn vaste dirigent Lev Markiz speelt het NSA soms monter en puntig, dan weer gonzend expressief, maar nooit zwaarwichtig of pathetisch. Markiz zoekt terecht niet naar diepere lagen, maar neemt de muziek voor wat ze is: een feest voor het oor.