Handel met kennis

De vrijspraak op de aanklacht van voorkennis en valsheid in geschrifte bij de effectenhandel in aandelen HCS op 31 juli 1991 door Joep van den Nieuwenhuyzen laat nog een vraag open: waarom moest het zo nodig via een buitenlandse rekening?

Omdat de Amsterdamse beurs een kippenhok is, waar mijn effectenhandel in de café's besproken wordt, luidt het argument van Van den Nieuwenhuyzen. Daarom nam hij, om zelfs binnen zijn eigen effectenkantoor (Suez Kooijman) geen aandacht te trekken, een rekening op naam van een buitenlandse bank.

Door zijn dynamische ondernemerschap als president en grootaandeelhouder van Begemann kwam hij er echter nooit aan toe om echt naar Luxemburg te gaan om die rekening te openen. Gelukkig ziet hij zijn kennis Hans Breukhoven van de Free Record Shop wat vaker; die vond het prima dat Joep zijn rekening bij Suez ook gebruikte om aandelen HCS te verkopen.

Het gekke is, dat Van den Nieuwenhuyzen op zeker drie andere rekeningen bij Suez wel onder zijn eigen naam of die van Begemann handelde. In de jaren 1988-1992 deed hij naar eigen zeggen voor honderden miljoenen zaken op de beurs. Sommige transacties hoefden intern niet geheim te blijven, maar HCS wel.

Wat zat daar achter? Angst of hebzucht? Beide. Hij wilde zijn verlies op HCS door extreme voorzichtigheid beperken en kon tevens de steeds argwanender beursautoriteiten zand in de ogen strooien. (MT)