Lage bastonen zijn de pest voor het normbesef; De christelijke kerk tegen house

J.Mulder: Met house naar een andere wereld. Uitg. Lumen Mundi, 54 blz. Prijs fl.8,75

Al op de eerste pagina van zijn boekje over house-muziek weet J.Mulder, pastoraal medewerker van de Nederlands Hervormde Kerk, het zeker: house leidt naar de hel. 'Deze muziekvorm is beslist een kenmerk van de eindtijd. Het is bij het naderende wereldeinde een list van de duivel om de jeugd in zijn greep te krijgen en ze tot afval over te halen.' De jeugd is namelijk, in 'het tijdperk van Godsverduistering', op zoek naar warmte en liefde. Met house probeert Satan hen naar zijn domein te lokken.

Mulders boekje wil een inleiding zijn in house-muziek en tegelijk een waarschuwing tegen de verderfelijke invloed van de muziek. Het is het eerste produkt van een groep christenen die zich in de traditie van kerkelijke afkeer van dansmuziek tegen house afzetten. Ze worden daarin gesterkt door de nadrukkelijke associatie van house met het gedachtengoed van de New Age, een amalgaam van neo-heidense spiritualiteit, occultisme en virtual reality. Een evangelische werkgroep 'Naar house' deelt geregeld stichtelijke folders uit bij house-party's om de jeugd terug te brengen op het rechte pad.

Ook Mulder was een keer - tot 'omstreeks halftwaalf' - aanwezig bij zo'n dansfeest. Verbaasd opende hij de volgende ochtend zijn ogen: “De wereld was dus toch niet vergaan.” In zijn boekje schetst de kandidaat-predikant plastisch de gruwelen van de house-scene. De drugs die het verstand op nul zetten en de geest openen voor occulte invloeden. De naaktloperij en het beeld van vrouwen die in een kooi aan elkaar vastgeketend zitten. 'Bij het omhoog takelen van die kooi beginnen zij hard te gillen.' En natuurlijk de muziek zelf. De lage bastonen hebben, in combinatie met het slagwerk, invloed op het hersenruggemergvocht. 'Het gevolg daarvan is: abnormale produktie van geslachtshormonen en adrenaline. Dit geeft weer verandering in het bloedsuikergehalte en calciumgehalte. Wanneer de hersenen te weinig van die stoffen krijgen, daalt het normbesef.'

De rest van het boekje is ongeveer even betrouwbaar. Het late gabberhouse-nummer 'Poing', veelal beschouwd als een karikatuur van het genre, wordt aangemerkt als 'een van de eerste house-hits.' De uitdrukking 'those who like to groove' op een house-flyer wordt via een associatie van 'groove' met 'gleuf' of 'voor' vrij vertaald als 'mensen die uitzien naar het graf.' Ook wordt apodictisch genoteerd: 'daar XTC een chemische drug is, kan het gebruik permanente hersenbeschadiging opleveren'. En permanente naaktloperij, ongetwijfeld.

Opmerkelijk is het verband dat Mulder legt tussen house en racisme. 'Nazi-Duitsland gebruikte marsmuziek uitgevoerd in exact hetzelfde tempo als house-muziek,' noteert Mulder uit de mond van een conservatorium-docent. Hij is niet de enige. Ook volgens niet-evangelische critici van gabberhouse, de meest proletarische en rudimentaire house-soort, kan de monotone dreunmuziek als uitlaatklep dienen van maatschappelijk ressentiment. Behalve de werkgroep Naar House foldert ook de CP'86 bij gabber-feesten - hoewel nu ook Groen Links een eigen house party heeft aangekondigd om de jongerenstem te trekken. Mulders verklaring voor het xenofobe gedrag van sommige gabbers is ontwapenend simpel. 'Door de house-muziek wordt het bewustzijn onderuit gehaald en komt het onbewuste weer boven. Het afzetten tegen buitenlanders.' God houdt niet van gabbers, dat is duidelijk.

    • Sjoerd de Jong