1 April (2)

Hoe is het mogelijk dat uw recensent in zijn bespreking van Hester Prynnes Slings and Arrows met geen woord rept van Hawthornes The Scarlet Letter, een roman die een kardinale positie inneemt in de Amerikaanse literatuurgeschiedenis?

Naast de naam van de schrijfster (= die van Hawthornes heldin) liggen de parallellen en associaties voor het oprapen: liefde en passie, de Fout, een monomane, haast sadistische wraakzucht, de uiteindelijke leegheid van de vervulling, moreel bankroet, kortom, een leesbaar moralistisch verhaal over Goed en Kwaad.

Minder apodictisch maar nog wel evident is een andere verwijzing: de naam John Toole, in Prynnes boek advocaat te New Orleans, moet wel een eerbetoon zijn aan John Kennedy Toole, wiens A Confederacy of Dunces (1980), spelend in een zinderend, haast tastbaar New Orleans en omstreken, destijds een even denderend hoewel postuum, debuut bleek te zijn als Prynnes, indien we Steinz mogen geloven.

Prynne speelt duidelijk met namen: de achternaam van Kate Pontellier, bijvoorbeeld, is afkomstig uit Kate Chopins The Awakening (1899), maar veel leuker - 'interessanter' is nog te vroeg - is dat de namen zich groeperen rond twee lokaties of streken: New York en New Orleans, Noord en Zuid. Als je als recensent dan toch je stukje wilt besluiten met een greep uit het lijstje Grote Amerikaanse Romans, dan mag in dit geval Gone with the Wind zeker niet ontbreken.

    • Sietso Jan Nanninga