Peeters blijft een knecht na zege op goedgelovige Italiaan

WEVELGEM, 7 APRIL. De laatste drie afleveringen eindigden in een weinig aansprekende massasprint, vandaar dat organisator Georges Matthys van Gent-Wevelgem het vorige lente ingevoerde lastige ommetje door Noord-Frankrijk nog zwaarder had gemaakt. De 86-jarige patron van de Belgische wielerklassieker stuurde het peloton vier in plaats van drie keer over de Casselberg, in de hoop op een schifting. 's Ochtends dribbelde de kwieke Matthys nog nerveus rond voor de start bij het Sportpaleis, gistermiddag straalde hij aan de eindstreep. Daar maakte tot zijn grote vreugde geen horde renners jacht op de hoofdprijs, maar de strijd werd beslist in een duel tussen twee kemphanen, winnaar Wilfried Peeters en Franco Ballerini.

Het slottafereel vertoonde enige overeenkomst met dat van de Ronde van Vlaanderen, drie dagen eerder in de straten van Meerbeke. Ook nu was er een finishfoto nodig om zekerheid over de uitslag te verschaffen. In de spurt à deux in Wevelgem leek Ballerini aanvankelijk kansloos, maar de Italiaan herstelde zich uitstekend tegen de te vroeg versnellende Belg. Van menige objectieve toeschouwer had Ballerini mogen zegevieren, omdat hij al het kopwerk deed bij de tien kilometer lange vlucht van het ontsnapte duo. Peeters wilde niet overnemen. De Belg kòn het ook niet, hield hij zijn vloekende metgezel voor, “want ik zit volledig stuk. De hele dag heb ik aangevallen, heb ik knecht gespeeld voor onze grote mannen.”

Zo trapte de uiteindelijk gesloopte Ballerini zijn ondergang tegemoet. Niet voor het eerst - denk bijvoorbeeld aan Parijs-Roubaix van 1993, toen de goedgelovige immer offensieve Italiaan in de finale Gilbert Duclos-Lassalle op sleeptouw nam en later op de meet enkele millimeters tekort schoot. “Ik heb in mijn leven één fout gemaakt”, zei de brave Ballerini toen, “ik ben wielrenner geworden.” Ook in de Ronde van Vlaanderen, waar hij vierde werd, ging het weer net mis.

De 29-jarige Peeters boekte zijn eerste overwinning in deze competitie en zal een knecht blijven: “Ik heb geen woorden voor deze zege, maar pas op: ze was het succes van onze ploeg”, aldus de bescheiden coureur van GB-MG.

Hoe overtuigend zijn team in Gent-Wevelgem heerste bleek met name in de laatste zestig kilometer van de niet voor de Wereldbeker meetellende klassieker. Zeven van de acht leden uit de Italiaans-Belgische mix van chef d'equipe Patrick Lefèvere vertoefden in het eerste peloton van 25 rijders, onder wie de Nederlanders John Talen en Tristan Hofmann. Tempo maken, luidde het motto voor GB-MG, dat er in slaagde de gevreesde maar verre van attente sprinters Mario Cipollini en Adriano Baffi zo maar uit het wiel te rijden. Lefèvere's kopman Johan Museeuw - hij lag twee nachten wakker van zijn nederlaag in de Ronde van Vlaanderen - was daarna nog slechts bang voor één tegenstander, Abdoesjaparov.

De eenling van het team Polti bleek in de finale van beton. Op 35 kilometer van de finish kreeg hij een lekke band, maar in een mum van tijd keerde hij bij de leiders terug, tot grote verbazing van iedereen. Verschillende andere ontsnappingen werden in de kiem gesmoord, tot Peeters en Ballerini op tien kilometer voor Wevelgem het beslissende gat sloegen.

Winnaar Peeters is een gedegen waterdrager. Hij staat bekend als uiterst betrouwbaar. Hij was ooit lid van de ploeg Post, een jaar diende hij het Duitse Telekom, waar hij wegens knieproblemen niet goed uit de verf kwam. Daarna verstoorde de bouw van een eigen woning korte tijd zijn concentratie. Pas de laatste jaren is Peeters weer op zijn niveau van 1987, bij zijn profdebuut. Maar hij heeft wel meer ervaring. Lefèvere: “Wilfried heeft een geweldige mentaliteit en hij is goed op te peppen. Zeggen we iets van: je moet gras eten, dan eet hij gras, bij wijze van spreken. Dat is ook het resultaat van een goede ambiance in onze ploeg. Bij GB-MG willen de mensen voor elkaar door het vuur gaan.”

De vraag rijst of de sterke formatie van Lefèvere nog beter is dan vorig jaar, toen ze al superieur was in een groot aantal wedstrijden. “De ploeg is anders”, aldus Lefèvere, “want mannen als Cipollini en Ballerini zijn weg. We zetten dikwijls alles op Cipollini. Of op Ballerini. Dat die laatste is vertrokken, is goed voor ons. Omdat hij iemand is die altijd aanvalt. Het is voor ons beter dat hij in een andere ploeg rijdt. Wij kunnen niet zijn kaart spelen, want we hebben meer troeven. Maar geloof me, morgen, overmorgen of anders volgende week gaat Ballerini een klassieker winnen, dan staat voor mij vast.” De niet over een goed koers-instinct beschikkende Ballerini is fantastisch, dan vond ook de bejaarde organisator Matthys. Zo'n type geeft kleur aan de wedstrijd, de Italiaan verkleint de kans op een weinig aansprekende massasprint. Van Matthys mag Ballerini blijven.