'Ik zou koken, omdat geen meisje beter kookt dan ik'

Wie als man geboren is, kan zich meestal slecht voorstellen hoe het zou zijn om als vrouw door het leven te gaan. En omgekeerd. Annemarie Oster vroeg aan twaalf mannen uit verschillende beroepen en van verschillende leeftijden hoe zij zichzelf als vrouw zouden zien.

Als zesde Martijn Krabbé (26), televisiepresentator.

“Toen ik in de puberteit was en alleen nog mijn moeder bloot had gezien, dacht ik: als ik een meisje was, zou ik de hele dag aan mezelf zitten. Als dochter was ik misschien iets langer bij mijn ouders gebleven, omdat ik dan niet bij de televisie was gegaan. Die carrière heeft te maken met mijn mannelijke kant. Het mannelijk chromosoom wil naar buiten, stoer doen, jagen, scoren. Het vrouwelijke wil stabiliseren, thuisblijven. Als meisje had ik het meer in het intieme gezocht, was iets kleiners gaan doen, bescheideners, meer scheppends. Nu moet ik oppassen niet iets lulligs, typisch meisjesachtigs te zeggen, zoals kettinkjes maken of bij een juwelier werken. Misschien zou ik schrijven, romantische verhalen over liefde en afscheid, maar ik zou niet zo nodig met mijn foto op de cover willen.

Ik denk dat ik mij zekerder zou voelen. Rustiger. Maar héél flirterig. Ik deed dingen puur voor mijn eigen genot, mijn eigen lust. Ik zou me minder kwetsbaar opstellen, ik was hard to get, had veel vriendjes. Tegelijkertijd? Ja, dat kan heel leuk zijn. Natuurlijk had ik behoefte aan een baken in mijn leven, maar bakens hebben weinig met seks te maken. Als vaste partner zou ik een man willen hebben als ik. Als hij televisiepresentator was, bracht ik hem wel op andere gedachten. Ook als vrouw zou ik zoeken naar iemand die op dezelfde manier van mij zou houden als andersom. Niet obsessief, maar intensief. Wij tegen de rest van de wereld. Ik denk niet dat ik een grote sterke man zou willen, meer een jongensachtige: ontwapenend, op het pietluttige af. Geen bouwvakker of grote neger, al denk ik dat ik daar wel enorm opgewonden van zou worden.

Ik zou er weelderig uit zien en dat ik te dik was zou me geen moer kunnen schelen, al denk ik dat ik als meisje iets langer, iets verfijnder zou zijn geweest. Mijn lange donkere haar droeg ik steil uit mijn gezicht, ik had blauwe ogen, net als nu, die ik niet zou opmaken. Ik zou me kunnen permitteren make-uploos door het leven te gaan. Kleden deed ik me heel verschillend. Het is leuk diverse gedaanten aan te nemen, behalve natuurlijk die van zo'n schattig meisje met Holly Hobbit- of Oilily-achtige kleren; aan mijn lijf geen strikjes, linten of pijpekrullen. Ik had één of twee avondjurken, heel bloot ja, maar ook stoere kleren, een leren broek, vestje. Thuis liep ik meestal rond in een joggingbroek. Ik had gympen en motorlaarzen, maar ook hele mooie pumps.

Met mijn vriend zou ik geregeld naar bed gaan, maar je moet moeite doen om aantrekkelijk voor elkaar te blijven door je goed te blijven verzorgen, elkaar te verrassen, spelletjes te doen. Als hij het leuk zou vinden, deed ik jarretelles aan, ik denk dat ik daar dan zelf ook heel geil van zou worden. Nee, zo'n wonderbra had ik absoluut niet nodig. Ik zou veel experimenteren. Dat zou ik niet aan mijn man vertellen, want dat doe je alleen maar om je geweten te sussen. Ik zou niet zoveel vriendinnen hebben, meer vrienden met wie ik kon praten, lachen, uitgaan, dansen. Gewoon alles. Binnen een jaar.

Ik zou zeker een kind willen. Mijn man zou niet al het werk aannemen dat op zijn pad kwam. Ik zou wel willen trouwen maar meer voor het idee, hoor, zijn naam dragen, maar ook nog die van mezelf. Híj verdiende voornamelijk de kost, dat lijkt me heerlijk. Ik zou koken, omdat ik nog nooit een meisje heb ontmoet dat lekkerder kookt dan ik. Tegen de bevalling zou ik heel erg opzien, al hoop ik dat ik als vrouw iets minder kleinzerig zou zijn. Als mijn financiële situatie het toeliet, zou ik wel meer kinderen willen hebben dan één. Ik zou ze de ruimte geven in een groot huis, niet aan een drukke weg, want net als je dan met de oudste twee bezig bent, rent die kleine misschien de straat op.

Als ik eenmaal gesettled was, werd dat vreemdgaan natuurlijk moeilijker. Ik denk dat ik dat alleen zou doen als mijn man het af liet weten, moest 'overwerken' of zo. Ik was wel licht ontvlambaar, seksueel dan, niet in the mind. Met iemand als Richard Gere zou ik het wel een keertje willen doen, maar ik was, denk ik, te verstandig om verliefd op zo iemand te worden.

Het soort vrouw dat ik absoluut niet zou willen zijn is Hillary Clinton. Het lijkt me iemand die van louter ambitie niet meer kan relativeren en, in tegenstelling tot Bill, weinig gevoel voor humor heeft. Ik zou best een weekje Madonna willen zijn. Voor de seks. Volgens mij heeft die bij vlagen een geweldig leven, lacht ze zich helemaal gek en kan alles doen waar ze zin in heeft. Maar dat is geen goed voorbeeld. Ik moet natuurlijk kiezen voor iemand die ik altijd en eeuwig zou willen zijn. Ik denk dat ik er een beetje uit zou zien als Laura SanGiacomo, dat meisje uit Sex, lies and videotapes. Nee, een ideaalbeeld heb ik niet. Op den duur gaat het toch niet alleen om het uiterlijk.

Ik denk dat je, hoe gelukkig ook, altijd zult blijven terugverlangen naar die ongecompliceerde tijd tussen je vijftiende en je vijfentwintigste. Als vrouw zou ik díe leeftijd willen hebben en houden, maar dat kan niet meer: ik ben al 26.''