Gerdie Keen laat tafeltennis-top ware talent zien

BIRMINGHAM, 5 APRIL. Haar geheime wapen, een perfect gecamoufleerde backhand, bracht vier Europese topspeelsters tot wanhoop. Maar Gerdie Keen slaagde er gisteren op de beslissende dag van het Europees kampioenschap tafeltennis niet in ook de laatste horde te slechten. Ze verloor haar eerste, grote finale met 3-0 van de Zweedse Marie Svensson. Met haar zilveren medaille bewees de 24-jarige Keen wel dat het Nederlandse tafeltennis meer is dan alleen het duo Vriesekoop-Hoo man.

Niemand had voor het toernooi durven te voorspellen dat Svensson (nummer 11 op de Europese ranglijst) en Keen (nummer 31) de eindstrijd zouden halen. De 32-jarige Bettine Vriesekoop (nummer vier) en de 28-jarige Mirjam Hooman (nummer tien) zijn de afgelopen jaren de vlaggedraagsters van het Nederlandse tafeltennis geweest. Maar het tweetal bracht er in Birmingham weinig van terecht. Hooman verloor vrijdagavond, Vriesekoop op zaterdagochtend. Beide speelsters verklaarden dat hun strijd tegen de Nederlandse tafeltennisbond (over de bondscoach, over hun plaats in de nationale ploeg) te veel kracht had gekost.

Keen ging intussen, binnen de grenzen die de bond stelde, haar eigen weg. Haar twee jaar jongere broer Trinko vormt met Danny Heister de jongste helft van het mannenteam. Gerdie is met Emily Noor het jonge duo bij de vrouwen. Keen heeft een beperkte techniek. “Ze is nooit een talent genoemd”, vertelde haar broer. “Ze heeft altijd moeten opboksen tegen mensen die zeiden dat ze het nooit zou halen. Dan is het moeilijk om er plezier in te houden. Maar we zijn allebei rustige types. We trainen gewoon en praten niet te veel.”

Haar vader was tafeltennistrainer, zoon en dochter gingen vanzelf mee naar de club. “Ik heb tegen vooroordelen moeten vechten”, zei Keen zelf na de finale. “Maar het gaat er niet om wat voor speltype je hebt. Je moet dat wat je kan, gewoon heel goed uitvoeren. Het gaat niet om balgevoel en techniek, het gaat om de punten. Met veel werken en goed concentreren kan je ook winnen.”

Zelf ontkende ze dat de plaats in de schaduw van Vriesekoop en Hooman wat koeltjes is geweest. Ze hoefde, eenmaal in de verwarmende schijnwerpers, niet zo nodig haar gelijk te halen in de strijd met Vriesekoop en Hooman. Maar de tijdelijke bondscoach Theo Rieken, die haar de afgelopen zes weken heeft bijgestaan, vond wel degelijk dat Keen heeft geprofiteerd van de afwezigheid van de vedetten. “Gerdie is bescheiden”, oordeelde Rieken. “Ze had het gevoel niet gewaardeerd te worden. Ze heeft nu eindelijk het geloof dat ze echt kan pingpongen. Dat haar slagen goed zijn, omdat veel speelsters er problemen mee hebben. Er zijn mooiere technieken denkbaar, maar ze kan er mee winnen.”

Keen, die probeert van haar sport te leven en hoopt dat de sponsors binnenkort meer belangstelling zullen hebben, zal door het EK waarschijnlijk vijftiental plaatsen stijgen op de Europese ranglijst. Ze speelde een fantastisch toernooi. Met haar snelle, frisse spelletje schakelde ze twee Roemeensen (Ciuso en Batorfi), een Duits-Roemeense (Nemes) en een Duitse speelster (Struse) uit de top-twaalf uit.

Keen is geen aanvalster of verdedigster, maar een counter-aanvalster. De vier toppers die ze van de tafel hamerde zijn allemaal aanvalsters. Die willen met harde topspinballen de rally beslissen, precies het speltype dat Keen goed ligt. Ze is een bewegend muurtje. Ze blijft zo dicht mogelijk op de tafel staan en slaat alles terug. Hoe harder haar tegenstandsters meppen, hoe sneller ze de ballen terugkrijgen. Bovendien heeft Keen nog een geheim wapen verscholen in haar backhand. Die wordt, onbewust, soms met backspin, soms zonder effect teruggeslagen, waardoor haar opponenten voortdurend in het onzekere worden gelaten en hun automatismen kwijt raken.

Keen zal, zo gaf ze toe, om de echte top te kunnen halen ook tegen verdedigsters nog een geschikt spel moeten vinden. Ze is nog nooit naar Azië - bij de vrouwen nog steeds oppermachtig en het mekka van vertragend en verdedigend spel - geweest voor een trainingsstage, omdat ze vreest dat de spartaanse trainingscondities in China en Korea een te zware belasting zullen vormen voor haar zwakke rug. Daarom is ze blij dat ze volgend seizoen in de competitie voor de Treffers uit Klazinaveen samenspeelt met de Russische Elena Timina. De Russische verdedigster is de ideale sparringpartner. Volgend jaar is het wereldkampioenschap in China en zal Keen ook van verdedigsters moeten kunnen winnen.

    • Remmelt Otten