De piloot trok de Cityhopper net over de parkeerplaats

SCHIPHOL, 5 APRIL. “We dachten dat we hier redelijk veilig woonden”, zegt Jan Peter Eilander. “Zo'n driehonderd meter van de baan.” Die middag heeft zijn vrouw Jet samen met haar eenjarige dochter Esmée gezien hoe een vliegtuig ongeveer twintig meter voor hun deur met de rechtervleugel de grond raakte en honderd meter verder tot stilstand kwam. “Een vlam en een explosie, het was heel snel voorbij.”

Er waren meer getuigen van de crash van de Cityhopper 'Hamburg'. Het vliegtuig viel pal voor een terreintje aan de Aalsmeerderweg in Rozenburg, waar zich gewoonlijk 'spotters' ophouden - mensen die vliegtuigen 'verzamelen'. Enkele honderden vliegtuigkijkers zagen het kleine toestel rakelings over hun hoofd scheren en neerstorten.

Mevrouw T. Pauw uit Roelofarendsveen had die middag niks te doen en was gewoon even gaan kijken. Zij stond tegen het hek aan de Kaagbaan geleund en was al verbaasd dat er een toestel kwam landen. Tot dan toe waren van de Kaagbaan alleen maar vliegtuigen opgestegen. Plots maakte het een scherpe bocht, haar kant uit, en kwam snel naar beneden. “Ik dacht: die valt op mijn auto.” Maar de piloot gaf extra motorvermogen, dat weet ze honderd procent zeker, en kon het vliegtuig net over het parkeerterrein trekken. Net over de Aalsmeerderweg struikelde het over zijn eigen vleugel.

Een andere familie spotters ziet de “grote vuurkolom” nog voor zich. Die rolde op hen af en ze voelden de hitte op hun gezicht. “Toen was het helemaal stil.” Daarna zagen ze een vrouw die “met verbrand gezicht uit het toestel kwam kruipen”. Vader had een dag eerder nog op de tv een toestel naar beneden zien vallen bij een luchtshow. “En nu gebeurt het live voor je ogen.”

Als een aangespoelde walvis ligt de Cityhopper in de natte klei, de kromgebogen staartvin omhoog, een kort spoor van brokstukken achter zich. Een deel van het landingsgestel ligt vlak achter de verfomfaaide romp. Er is geen spoor van brand te zien.

Geluid heeft het ongeluk haast niet gemaakt. Remco en Martijn de Jong, die even verderop de Aalsmeerderweg wonen, merkten pas dat er iets aan de hand was toen de ambulances langskwamen. Nu staren ze met hun verrekijker naar de activiteiten op het landje.

De trekker van boer Hoogmoed rijdt af en aan naar het wrak. Vorig jaar stonden hier nog papavers met blauw maanzaad voor de farmaceutische industrie en voor het maanzaadbrood van de bakker.

Ondanks de dikke geïsoleerde ramen had mevrouw Hoogmoed het vliegtuig horen overkomen. Ze zat op de hoek van de bank een puzzel te maken, vader stond zich te scheren, zoon zat boven zijn huiswerk te doen. Plotseling hoorde mevrouw Hoogmoed de motor wegvallen. Even later kwam zoon John naar beneden en zei dat er een zwarte rookwolk van het land af kwam.

Pag.3: Auto's vast in kleihompen

Vanaf dat moment is de familie in touw geweest. Vader heeft met zijn tractor en de platte wagen doden en gewonden van het kleiveldje vervoerd. Gewone auto's waren niet vooruit gekomen in de kleihompen. Brandweer, politie en materieel heeft hij naar het wrak gereden. Moeder heeft aanwijzingen gegeven.

Doorgaans heeft de familie Hoogmoed niet veel last heeft van de overvliegende toestellen. Hun boederij is sinds 1985 uitstekend geïsoleerd, het ernaast gelegen huis van oma werd indertijd als eerste geïsoleerde woning geopend door minister Smit-Kroes. Ze hebben meer last van die eeuwige vliegtuigspotters. “Het viel vandaag nog mee omdat het weer niet zo goed was”, zegt mevrouw Hoogmoed. “Maar bij zonnig weer is het hier een gekkenhuis. We kunnen vaak niet meer weg.”

Ramptoerisme is door de politie resoluut tegemoetgetreden. De wegen rond Rozenburg zijn afgezet, wat heeft geleid tot lange files op snelweg A4. Bij het veldje staan alleen de spotters en de bewoners van de Aalsmeerderweg. De spotters mochten niet eens weg, om de hulpverlening niet voor de voeten te rijden. Voor de patatbakkers die de spotters altijd van vet, ijs en drinken voorzien is het een slechte dag geweest. “De zaken begonnen net te lopen”, zegt Simon, “toen dat ding naar beneden kwam.” Daarna is er nauwelijks nog bij hem besteld.

Als ten slotte de spotters van het veldje af mogen rijden, doeken de patatbakkers hun kraampjes ook op. Om het wrak lopen leden van een onderzoeksteam van de Rijksluchtvaartdienst. Er worden foto's gemaakt, wrakstukken opgetild en weer weggelegd. Jan Peter Eilander is thuisgekomen en zet de televisie aan. “Eens kijken wat het journaal erover heeft.”

Als Hoogmoed aggregaten voor de nachtverlichting naar het toestel heeft gereden, zit het er voorlopig op. Hij gaat naar huis. “Nu komen de zenuwen”, zegt mevrouw Hoogmoed en wijst naar haar man wiens handen nu licht beginnen te trillen. Dan klopt een politieman aan en vraagt of de platte wagen weer gebruikt mag worden. Dat zal de derde keer worden. Eerst hebben ze de slachtoffers geborgen. Later hebben ze het materieel naar het toestel gebracht. En nu is de wagen nodig om de bagage van de passagiers mee weg te halen. Hoogmoed knikt gedwee en vraagt zijn vrouw naar een schone broek. Zijn vierde.

    • Arjen Schreuder
    • Bas Blokker