Hockeyster Lisanne Lejeune maakt na lange blessure come-back in Oranje; 'Ik moet geen ballast worden voor ploeg'

AMSTELVEEN, 2 APRIL. Van een glorieuze rentree is geen sprake. Stilletjes, gezeten op de koude onoverdekte tribune van het Wagener-stadion, kijkt Lisanne Lejeune naar de verrichtingen van het Nederlands hockeyteam. Ze kent zes à zeven speelsters van de huidige vrouwenselectie, die in soepele stijl met 4-1 wint van Zuid-Korea. Wietske de Ruiter, een andere oud-gediende, maakt haar faam waar als goalgetter met drie doelpunten. De vierde treffer komt op naam van libero Frederiek Grijpma, die een van de vier strafcorners verzilvert.

Lejeune maakt in het tweede Paasduel tegen de Koreaanse ploeg, vanmiddag in Vught, haar come-back. De 30-jarige speelster van HGC keert na een jaar terug in de sterk verjongde ploeg. Samen met de geblesseerde Ellen Kuipers en Florentine Steenberghe die zich na Pasen bij de selectie voegt, moet Lejeune de gemiddelde leeftijd opschroeven.

Vorige week besloot de 94-voudig international terug te keren bij Oranje. “Maar ik heb al veel langer contact met Wentink, al voor de Champions Trophy van vorige zomer.” Op dat toernooi kreeg ze weer honger naar de bal, verlangen naar haar vaste rugnummer zestien. “Oranje is het leukste dat er is.” Een gebroken sleutelbeen hield de terugkeer van Lejeune in het nationale team nog bijna een jaar tegen. De breuk wilde maar niet helen. Het bot werd opnieuw gebroken en van een pin voorzien. “Nu heb ik nergens meer last van. Alleen conditioneel is het nog zwaar, maar ik heb deze week wel alle trainingen meegedaan. Het kost me meer moeite me mentaal op te peppen.”

De Nederlandse ploeg heeft een trainingskamp opgeslagen in Vught en speelt in totaal drie keer tegen Zuid-Korea. Beide teams bereiden zich voor op het wereldkampioenschap in Dublin, dat eind juli wordt afgewerkt. Voor Lejeune moet het WK de bekroning worden van een tienjarige interland-loopbaan. Ze won olympisch goud in Los Angeles, behaalde de wereldtitel in '86 en '90. Tussendoor werd ze geplaagd door veel zware knieblessures. Ze speelde bijna honderd interlands, maar ontbrak ook bijna bij honderd interlands. Een flegmatieke speelster met een prachtige techniek en een gevaarlijke strafcorner.

Kwaliteiten die gepaard gaan met de ervaring die de meeste speelsters van Oranje ontberen. “Talent gedijt beter als er routine in de ploeg zit”, luidt de stelling van de bondscoach die Lejeune op het WK een basisplaats zou hebben beloofd. Maar wat als ze het huidige niveau toch niet zou kunnen bijbenen? Lejeune: “Ik moet natuurlijk geen ballast worden voor de ploeg. Mocht blijken dat Frederiek Grijpma beter is, dan moet zij spelen.”

Grijpma speelt sinds een jaar met wisselend succes als ausputzer, dezelfde positie die Lejeune prefereert. “Zij is wel een concurrente, ja.” Wentink zegt “geen haast” te hebben gemaakt met de terugkeer van Lejeune. “Bovendien zou ik daarmee onrecht hebben gedaan aan Frederiek die het bij de Champions Trophy uitstekend heeft gedaan”, aldus de bondscoach, die gisteravond met genoegen moet hebben gekeken naar debutante Mijntje Donners. Een jong talent van Den Bosch, dat snelheid paart aan slagvaardigheid. Een exponent ook van een nieuwe lichting hockeysters. Lejeune: “Het hockey is in tien jaar tijd veel sneller geworden. Het tempo ligt veel hoger.”

Ook de sfeer is veranderd. Ze mist persoonlijkheden, die de ploeg op sleeptouw nemen. “Maar misschien komt dat nog.” Een ding is zeker voor Lisanne Lejeune, de veel bekritseerde Wentink treft geen enkele blaam. “Ik weet niet waarom er zoveel wordt gekletst over zijn functioneren. Bert Wentink is voor mij niet de persoon waar je niet mee zou kunnen werken.”

    • Jaap Bloembergen