Doisneau vereeuwigde alledaagse Parijs

ROTTERDAM, 2 APRIL. De Franse fotograaf Robert Doisneau (81) die gisteren in een ziekenhuis in Parijs overleed werd vooral bekend met zijn foto's van het dagelijks leven in het Parijs van voor de Tweede Wereldoorlog. Zij getuigden van veel humor en tederheid en toonden een voorkeur voor realisme. Via ansichtkaarten en affiches, vooral die van van zijn beroemde 'Baiser de l'Hotel de Ville', werd zijn werk met miljoenen over de hele wereld verspreid. Doisneau beschouwde zijn camera, zoals hij eens zei, als 'een machine om slechte mensen te doden'.

Geboren op 14 april 1912 in Gentilly, bij Parijs. begon Robert Doisneau zijn professionele loopbaan als lithograaf. Hij werkte een tijd als industrieel fotograaf bij de autofabrieken van Renault, en vandaaruit ontwikkelde hij zich tot de maker van het vrije werk waaraan hij nu zijn grootste bekendheid dankt. Al meer dan vijftig jaar geldt hij als een van de grootste fotografen. Al in 1939, 27 jaar oud, publiceerde hij indrukwekkende reportagefotro's in bladen als Excelsior, Point de Vue, Life, Fortune, Noir et Blanc en Match.

Na de oorlog verscheen zijn eerste fotoboek, 'La vie de Famille', werk van net na de oorlog met een tekst van de schrijver Daniel Pennac. Hij raakt dan ook bevriend met andere schrijvers als Robert Giraud, Blaise Cendrars en Jacques Prévert, en hij exposeert in alle delen van de wereld: Chicago, New York, Tokyo, Peking, Keulen, Rome, Barcelona en Londen. In 1947 krijgt hij de Kodakprijs, waarna hij twee jaar verbonden is aan het om zijn foto's vermaarde tijdschrift Vogue.

De laatste jaren was hij bevriend met de actrice Sabine Azéma van wie hij veel foto's maakte. Vorige maand bracht uitgeverij Hoebeke zijn laatste fotoboek van hem uit, genaamd 'Doisneau 40/44', Het betreft werk uit de bezettingstijd in Parijs met een tekst van de historicus Pascal Ory. Het is een terugblik op een periode waarin de straten leeg waren, en de metrogangen waren veranderd in schuilkelders.

Doisneau sprak altijd heel bescheiden over zijn kunst, hij 'keek alleen maar'm zei hij. Zijn werk richtte zich op het alledaagse. Het wilde een weerspiegeling geven van de werkelijkheid, en niet het geweten zijn van zijn tijd. Henri Cartier-Bresson, de bekendste Franse fotograaf naast Doisneau: “Hij herhaalde zichzelf nooit, hij verraste ons steeds weer.”

(REUTER, AFP)