Uitslag poezieprijsvraag

'Ik kan rijmen en dichten zonder mijn hemd op te lichten' - dat geldt voor veel kinderen. Moeiteloos rijmen zij over de lente, (en de lammetjes, en de zon), over het milieu en over elfen en kabouters. Maar ook rijmloos ging het goed met de dichtkunst: bijen en vliegen zoemden voorbij en kregen aan het eind van het gedicht een klap PATS! Bregtje Schudel stuurde een eend ('Kwaak kwaak fladder kwaak!') en over Rick Groenevelds (11) blaadje kronkelde zich een vervaarlijke slang ('in het echt maakt hij niemand bang, want dat is de tuinslang'). Deze dieren doen dichters denken en dromen!

Er is geen dichtvorm of iemand heeft hem gebruikt. Figuurgedichten, gedichten met herhalingen erin, gedichten met en zonder rijm, vrolijke en droevige, fantastische en huiselijke. Gloria, Leidy en John Dijkstra hebben om de beurt een regel op een blaadje geschreven en het resultaat was heel raar en grappig: Op mijn boterham zit een slak/ En de kikker had grote lol/ Wij eten heerlijk gebak/ Op mijn jasje zit de drol. Gloria, Leidy en John zijn vast giechelaars. Tamar Bos (10) dichtte over al de dingen die ze 's ochtends moet doen voor ze naar school gaat ('Eerst even plassen,/ en dan onder de douche je wassen') en Maaike Kok (9) verheugt zich altijd op haar verjaardag ('Ik vind iets heel fijn/ en dat is jarig zijn').

De gedichten die wij uitkozen zijn heel verschillend. Polle Vrienten veranderde heel gedurfd - en heel dichterlijk - alles in iets anders en bleef zich toch thuis voelen. Katherine Harding dacht aan hoe het thuis echt gaat, misschien zegt haar moeder nu wel weer: 'zo wat mooi'. Een echte dichtworm (familie van de boekenwurm) is Kasper van Royen, die leest Annie Schmidt en Imme Dros, Kees Stip en drs. P, Paul van Ostaijen en Hans Dorrestein 'en nog meer dichtersgein/ wie weet hun vakgeheim'. Als er iemand achter dat geheim kan komen dan is het wel Kasper. Mariken Stegman maakte vier 'elfjes', gedichten van elf woorden die van 1,2,3,4,1, gaan; Eline Berghmans dichtte een paraplu. Maar het allerbijzonderst vonden wij Isabe van Dorps gedicht dat gaat over het verdwijnen van dat gedicht, maar het is er toch. Isabe krijgt de prijs.