Nieuw wapen voor prins Charles

Perspectives on Architecture. 1e jrg. 1e nr. fl. 12,50.

In zijn niet aflatende kruistocht als redder van de architectuur heeft prins Charles, na twee jaar intensieve voorbereiding, een nieuw wapen gelanceerd: een glossy maandelijks publiekstijdschrift, Perspectives on Architecture. De redactie zegt in haar beginselverklaring onafhankelijk te zijn, en in zijn eigen bijdrage zegt de prins “niet te verwachten dat onze opvattingen altijd overeen zullen stemmen.” Maar het blad is zijn initiatief en de winst gaat naar de eveneens door hem opgerichte opleiding, The Prince of Wales's Institute of Architecture. En de reportage over de bedreiging van St Petersburg door de bouw van een (door Engelsen ontworpen!) wolkenkrabber, blijkt een verslag te zijn van een bijeenkomst van het Prince of Wales's Business Leaders Forum.

Perspectives, dat voor het overgrote deel over Engeland gaat, heeft twee doelstellingen: een breed publiek bewust maken van en betrekken bij het plannen en bouwen, en het verzoenen van oud en nieuw. In dat eerste slaagt het blad, dat in een oplage van 35.000 verschijnt, glansrijk. Om te bewijzen dat architectuur geen zaak is van louter experts is er veel aandacht voor initiatieven van bezorgde burgers, bijvoorbeeld de plannen voor een urban village in de Docklands (uiteraard in samenwerking met studenten van Charles' instituut) en een opiniepeiling over architectuur onder ruim negenhonderd Engelse scholieren (die St Pauls Cathedral en het high-tech Lloyd's Building even mooi blijken te vinden). Het artikel over het grote winkel- en kantorencomplex dat het historische stadje Bury St Edmunds bedreigt, laat in korte interviews alle betrokkenen aan het woord: de milieu-activist, het raadslid, de stedebouwer, de winkelier en de projectontwikkelaar.

Maar dat nobele streven tot 'verzoening van oud en nieuw' blijkt vooral, om in de terminologie te blijven, facade. Er is de prins veel aan gelegen zijn behoudende imago op te frissen. Zo wordt zijn bijdrage op de omslag aangekondigd onder de titel 'Speaking up for modern architecture'. “Ik heb mij moeten verzetten tegen het verwijt dat ik uitsluitend door eenvoudige nostalgie naar het verleden wordt gedreven. Niets is minder waar.” Om dat te bewijzen is er ruim aandacht voor Michael Hopkins' uitbreiding van het operahuis in Glyndebourne en Nick Grimshaws nieuwe high-tech Waterloo-station in Londen. Beide worden toegelicht met informatieve tekeningen, bijvoorbeeld van de innovatieve dakconstructie van het station. En beide kunnen de goedkeuring van de redactie wegdragen, maar dan wel via de achterdeur van de geschiedenis: Grimshaws station wordt geprezen als een voortzetting van de gotische en Victoriaanse tradities, “geen utilitaire machine maar een met de hand geschapen kunstwerk.” Of Grimshaw blij was met het compliment, vermeldt de redactie niet.

    • Tracy Metz