''t Is geen gemakzucht. Ajax is gewoon de weg even kwijt'

ROTTERDAM, 28 MAART. Al na twee minuten heeft John van Loen een voorlopig oordeel geveld. Twee wereldkansen voor Ajax. Hij kijkt verbaasd naar zijn clubgenoten Kiprich en Blinker, die naast hem zitten op de hoofdtribune. De plek waar geschorste en geblesseerde Feyenoorders plaatsnemen. De rolbezetting is meteen duidelijk. Blinker kletst je de oren van het lijf, Kiprich doet negentig minuten zijn mond niet open. Van Loen is de aandachtige, kritische toeschouwer die “geen premie krijgt bij een overwinning en niet echt gespannen is”.

“Het is”, zegt Van Loen, “toch heel anders dan wanneer je in het veld staat. Dan is Feyenoord-Ajax het mooiste dat er bestaat. Het begint al als je uit de tunnel komt. Dan maakt het in wezen niet uit of het in Rotterdam of Amsterdam is.” Voor de wedstrijd is hij nog even naar de kleedkamer gelopen, om de Feyenoorders moet in te spreken. “Iedereen was heel ontspannen. Geen opgeklopte sfeer.” Hij bevestigt de veronderstelling dat dat bij Ajax altijd heel anders ging.

Van Loen speelde na FC Utrecht, Roda JC en Anderlecht ook nog bijna twee jaar in Amsterdam. Sinds begin 1993 is hij Feyenoorder. Meestal als basisspeler, soms als invaller en sinds zijn rode kaart tegen FC Twente als het veel bekritiseerde heethoofd dat voor vier duels is geschorst.

Aan de andere kant van de rij zit een heer. Keurig in het pak, de lange winterjas dicht tegen zich aangedrukt. Het rode haar verpakt in vet, de sproeten krijgen glans. Hij is vriendelijk, ook wanneer Ajax een veldoverwicht heeft en de beste kansen creëert. “Een zuivere pingel. De bal was al lang weg.” Hij kijkt veelbetekend naar zijn metgezellen. Feyenoord heeft geluk dat scheidsrechter Blankenstein de overtreding van Van Gobbel op Van Vossen niet bestraft. Een overtreding van Blind levert de Ajacied een gele kaart op. “Veel te zwaar.”

Het publiek roert zich. Hetzelfde publiek dat John van Loen wekelijks heeft getreiterd. “Je hoort het alleen als het spel stil ligt. Niet in het vuur van de strijd.” Wanneer de aanvoerder van Feyenoord door de Ajax-aanhang wordt uitgemaakt voor 'kanker De Wolf' reageert Van Loen gelaten. “Een stopwoordje.”

Ajax komt op voorsprong door een goal van Kanu. Hij draait weg van Trustfull en passeert De Goey. “Knap gedaan van die jongen maar heel slecht verdedigd. Trustfull moet achter z'n man blijven of een overtreding maken. Nu gaat hij voor de bal en meteen voor gaas.” Aan de andere kant ontdoet Taument zich knap van zijn bewaker Kreek. De voorzet is zwak. “Hij had de bal moeten terugleggen”, weet Van Loen die toegeeft dat hij gemakkelijk praten heeft. “De beste stuurlui staan wal. In het veld is zo'n situatie veel moeilijker te beoordelen.”

Ajax is beter in de eerste helft. “Ze komen steeds vrij. Ik zou ook niet weten hoe dat kan gebeuren. Wij blijven teveel hangen.” Een vrije trap van Witschge wordt door drie vrijstaande Feyenoorders gemist. “Voorzetten van rechts door een linkspoot zijn de gevaarlijkste. Die hoef je maar een keer te raken.” Het is rust. “Ik denk dat Obiku er wel in komt.” Van Loen gaat koffie halen, Kiprich glimlacht en Blinker keuvelt na met enkele willekeurige supporters.

In de tweede helft krijgt Overmars al snel twee grote kansen. “Als hij een van de twee maakt, is de wedstrijd beslist.” Een goede mogelijkheid voor Larsson gaat aan Van Loen voorbij. “Er stond iemand voor.” Hij gunt de Zweedse invaller wel een doelpunt. “Als Kiprich speelde en ik zat op de bank, had ik daar ook geen moeite mee. Zo werkt het niet.” Davids verlaat geblesseerd het veld. “Een spierscheuring denk ik. Dat kost hem wel een week of vier.”

Uit een corner kopt De Wolf raak. Van Loen applaudiseert. “Hij verdient het. De Wolf speelt een berepartij.” Taument wordt even later neergelegd door doelman Van der Sar. Heus neemt de aanloop voor de penalty. “Ik denk links van de keeper.” Van Loen krijgt gelijk. Feyenoord heeft ineens vleugels. “Ajax is gewoon de weg kwijt. Het is geen gemakzucht. Ze missen teveel kansen.”

De overwinning komt niet meer in gevaar. “Maar als wij volgende week van MVV verliezen is alles voor niets geweest.” Heus blijft vlak voor tijd geblesseerd liggen. “Hij is even aan het tijd rekken.” Het publiek staat op de banken. Na het laatste fluitsignaal neemt John van Loen de benen. “Lekker snel naar huis.” Zijn vrouw is niet meegekomen. “Zij komt alleen kijken als ik zelf speel.”

    • Jaap Bloembergen