OUDE VIJANDEN NU PARTNERS IN NOOD

Twee volleybalwedstrijden tussen AMVJ en Martinus duurden zaterdag vier uur en drie kwartier. Twee keer 3-2. Er heerste af en toe ouderwetse rivaliteit tussen de twee oude vijanden uit Amstelveen. Noodgedwongen wordt nu bekeken of er tot een gedeeltelijke fusie kan worden gekomen.

AMVJ (280 spelende leden): acht keer kampioen van Nederland ('48, '63, '70-'74, '80 en '89), één Europa-Cupfinale.

Martinus (350 spelers): vijf keer kampioen van Nederland ('84-'88), vier Europa-Cupfinales.

Twee topclubs, twee bolwerken. Maar de tijden zijn veranderd. Het is tegenwoordig kommer en kwel in het Amstelveense volleybal. AMVJ staat momenteel één na laatste in de mannen-eredivisie, Martinus laatste. Bij de vrouwen zijn de posities beter, derde en vierde, maar is er al lang geen uitzicht meer op de titel. Er is geen geld om spelers aan te trekken en spelers op te leiden. Bij AMVJ houdt de trouwe sponsor Delta Lloyd het volgend jaar voor gezien, bij Martinus is Brother al lang verdwenen.

Dus wat nu? Grote geldschieters zijn niet meer te vinden. Vandaar dat Harry de Haas, directeur sportief van AMVJ, het plan heeft gelanceerd om aan de top tot een samenwerking tussen beide clubs te komen. Twee gezamenlijke topteams, één bij de mannen en één bij de vrouwen, onder de noemer 'Topvolleybal Amstelveen'. Voorzitter Frits Suèr van Martinus ondersteunt het interessante idee. Hij en zijn bestuur hebben al een positief gesprek met de collega's van AMVJ gehad. Binnenkort volgt een tweede onderhoud. De leden van beide clubs vinden het belangrijk dat hun eigen club blijft bestaan, maar hebben wel hun toestemming gegeven de samenwerkingsvorm verder uit te werken.

In slechte tijden blijken gezworen vijanden dus ineens partners te kunnen zijn. De twee clubs werkten elkaar vroeger flink tegen, gunden elkaar geen succes. Harrie Brokking, ex-bondscoach en in het bezit van een Martinus-hart, vergelijkt de toenmalige “ongezonde situatie” met die van de voetbalclubs IJsselmeervogels en Spakenburg, buren van elkaar. “Als die tegen elkaar hebben gespeeld, slaat de helft van de supporters linksaf naar de ene kantine en de andere helft rechtsaf naar de andere kantine.” Tegenwoordig zijn de contacten in Amstelveen meestal vriendschappelijk. Dat komt omdat er de laatste jaren van Martinus verscheidene spelers de overstap naar AMVJ hebben gemaakt en andersom.

Desondanks blijven het twee totaal verschillende clubs. Brokking noemt AMVJ “zakelijk” en Martinus “cowboy-achtig”. Michiel van der Kuip, speler van AMVJ 1 en trainer bij Martinus 6: “Bij Martinus hebben ze meer verstand van volleybal.” Voormalig topspeler Geert Trompetter, ras-AMVJ'er die ook nog even voor Martinus uitkwam, stelt dat het wel meeviel met de verschillen en rivaliteit tussen de leden van beide verenigingen. “Ja, je sarde elkaar een beetje, maar ik heb nooit een hekel gehad aan de jongens aan de andere kant van het net.” Trompetter is voor een fusie aan de top. “Er is geen andere oplossing.”

Brokking is tegen. Hij denkt en hoopt dat Martinus het alleen zal kunnen rooien. Zelfs degradatie van de mannen zou in zijn ogen niet desastreus zijn. Er loopt genoeg talent om een nieuw team op te bouwen, aldus Brokking. En er zijn genoeg kundige ex-leden voorradig die de helpende hand kunnen toesteken, zoals Brouwers, Buys en vrouwenbondscoach Goedkoop. Zelf coachte Brokking in de eerste helft van het seizoen als vriendendienst het eerste team, maar moest dat werk staken omdat hij door het Belgische Herenthals werd aangetrokken. Wanneer hij echter maar even tijd heeft geeft hij training in de Bankrashal. Volgens Brokking moet nu eerst geld worden gevonden om Avital Selinger, ook ex-Martinus, als trainer-speler aan te trekken.

De Haas en Martinus-voorzitter Suèr kennen elkaar al meer dan 25 jaar. Jarenlang ontliepen ze elkaar wegens de rivaliteit tussen hun clubs. Nu is de verhouding weer hersteld. Er is sprake van wederzijds respect. “Maar”, weet Suèr, “we zouden binnen drie minuten weer ruzie kunnen hebben. We blijven andere visies houden.” In het belang van het topvolleybal in Amstelveen leggen ze hun bezwaren echter opzij en zijn ze aardig voor elkaar. “We willen allebei niet om de zevende en achtste plaats spelen”, aldus Suèr. De Haas stelt dat hij zelfs wil opstappen als dat beter is. Hij is niet bepaald populair bij de gemeente.

Beide partijen zijn het er over eens dat medewerking van de gemeente in deze kwestie onontbeerlijk is. Amstelveen moet de bedrijven binnen zijn grenzen warm proberen te maken voor het plan. Er is, volgens de eerste schattingen, zo'n 750.000 gulden per jaar nodig. De Haas: “De twee clubs hebben door hun successen samen twintig jaar reclame voor de gemeente gemaakt. Ik vind dat Amstelveen nu wel wat kan terugdoen.” Aangezien het nieuwe college nog niet is samengesteld, zijn er nog geen officiële gesprekken geweest met vertegenwoordigers van de gemeente.

Eén van de interessante vragen straks zal zijn in welke zaal de topteams moeten gaan spelen, in het Deltalloyd-sportcentrum (AMVJ) of in de Bankras-hal (Martinus)? De Haas is uiteraard voor de eerstgenoemde speelzaal, waar de VIP-kamer zijn naam draagt. “De Bankras is te laag en bij ons zijn er perfecte mogelijkheden om sponsors te ontvangen.” Suèr is het daar uiteraard niet mee eens. Hij stelt dat de vloer in de hal van AMVJ te hard is. “En de Bankras heeft de uitstraling, is door het Nederlands team over de hele wereld bekend geworden. Een soort Wembley van het volleybal.” Tot augustus '86 speelde zowel AMVJ als Martinus in de Bankrashal.

Volgens Geert Trompetter is alleen de zaal van AMVJ geschikt. “Daar kunnen 4.000 à 5.000 mensen in. Dat kan nooit in de Bankras. En we praten toch over een echt topteam? Dus mèt een eventuele Europa-Cupfinale en zo?” Brokking noemt de accommodatie van de 'concurrent' “een pokkenhal”. “Alleen daarom al zullen de mensen van Martinus niet willen samengaan.”

De hele zaterdagmiddag liepen De Haas en Suèr ongedurig rond in de hal. Ze zag in twee hele spannende duels hun eigen club één keer winnen en één keer verliezen. Suer na afloop lachend: “Het is toch zonde als we zulke derby's hier zouden moeten missen.” Bij de vrouwen won Martinus, 25-23 in de vijfde set. Belangrijker was de uitslag bij de mannen. Door de nederlaag staat Martinus alleen onderaan en dreigt de degradatie. Maar misschien is dat straks niet meer van belang.

    • Hans Klippus