Oedipus Rex

Oedipus Rex o.l.v Seiji Ozawa: Philips 438 865-2 (ook op Laserdisc en VHS)

Het uit 1927 daterende opera-oratorium Oedipus Rex is een van Strawinsky's beste en belangrijkste werken, maar het wordt helaas slechts zelden uitgevoerd. Wellicht is het dubbele karakter van het werk, waarin zoals in een Bach-passion, een verteller optreedt met een tekst van Jean Cocteau, nog steeds verwarrend. En kennelijk strookt de strenge opdracht van Strawinsky aan de uitvoerenden om de personages letterlijk als standbeelden ten tonele te voeren niet altijd met de ideeën van regisseurs of de verwachtingen van het publiek.

Zelf was ik destijds geheel gegrepen door de zeer rigide zwart-witte Strawinskyaanse uitvoering in de regie van Harry Wich in het Holland Festival 1982. Het gaat in dit noodlotsdrama immers om de uiterlijk monumentale hardheid van de personages, die telkens opnieuw weer in de muziek hoorbaar sterke emoties uitdragen. Maar de ongehoorzaam uitbundig vormgegeven en zeer beweeglijke Japanse uitvoering in een rituele 'oer'-stijl onder leiding van Seiji Ozawa in de regie van Julie Taymor was een groot succes bij publiek en critci: de Philips-opname op laserdisc en video kreeg verschillende prestigieuze prijzen.

De indrukwekkende cd-versie van Oedipus Rex, die men zo luid mogelijk dient af te draaien, heeft deels een wat andere cast dan de video: niet Philip Langridge, maar de met wat geknepener stem zingende Peter Schreier vertolkt op de cd de titelrol. Jessye Norman zingt op beide media Iocaste en doet dat op de van haar te verwachten sterk gevoelige wijze. Harry Peeters is een uitstekende Tireisias. Georges Wilson is een goede verteller, maar ik ben erg gehecht aan John Westbrook op de door Strawinsky gedirigeerde Sony-uitgave.

    • Kasper Jansen