Lokua Kanza

Lokua Kanza: idem (LOK 01). Distributie: Munich

Wat de vrouwen van Zap Mama kunnen, kan ik mijn eentje, moet de androgyn ogende Zaïrese vocalist Lokua Kanza hebben gedacht. Hij sloot zich op in een Parijse studio en produceerde daar stukjes koorzang, zo fraai, dat je je oren nauwelijks gelooft. Maar hoe gaat zoiets tegenwoordig in zijn werk ? Worden al die stemmen nog echt ingezongen of gaat het inmidels via een druk op de knop, grote terts, kwintje, octaafje erbij? Het klinkend resultaat is hoe dan ook heel melodieus en verleidelijk, en doet behalve aan Zap Mama bij vlagen ook denken het legendarische Déjà Vu van Crosby, Stills, Nash & Young.

Het alt-, soms zelfs sopraangeluid van Kanza heeft iets heel poëtisch, ook in zijn solopartijen die behalve in lokale Zaïrese talen ook in het Engels en Frans worden gezongen, zoals in Juste un peu d'amour. Het is het meest commerciële liedje van deze titelloze cd die zestien stukjes bevat waarvan sommige nog geen minuut duren. Zoals het a capella gezongen Bato, een meerstemmig staaltje van 'vocal drumming'.

De mooiste combinatie van mooi en opwindend is het latin-getinte Zonga waarin Kanza assistentie krijgt van een bongo-speler. Lokua Kanza, die ervaring opdeed bij o.a Papa Wemba, Claude Nougaro en Manu Dibango, bewijst met deze titelloze cd dat hij een fabuleus studio-talent is. Om vast te kunnen stellen wat hij live vermag, moet hij snel naar Nederland worden gehaald.

    • Frans van Leeuwen