Curtis Mayfield

All Men Are Brothers: A Tribute To Curtis Mayfield (Warner 936245500-2)

Het moet de nachtmerrie van elke popmuzikant zijn, om verpletterd te worden door een neerstortende lichtinstallatie. Het overkwam de soulveteraan Curtis Mayfield, die na een noodlottig ongeluk tijdens een optreden in 1990 tot aan zijn nek verlamd bleef. Als een van de belangrijkste songschrijvers van het soulgenre, verdient Mayfield een geïnspireerder eerbetoon dan de cd All Men Are Brothers waarop beroemde popsterren zich verdringen om zijn nummers uit te voeren.

Dat Bruce Springsteens versie van de Impressions-klassieker Gypsy Woman buitengewoon saai en eerbiedig klinkt, is tot daar aan toe. Ook Lenny Kravitz' en Narada Michael Waldens schaamteloze Mayfield-imitaties kunnen worden uitgelegd als een ode aan de meester. Stuitender is dat Rod Stewart zijn Unplugged-cd nog eens aan de man mag brengen met een zielloos People Get Ready, om nog maar te zwijgen over de manier waarop Whitney Houston haar gladde Look Into Your Heart meent te moeten inleiden met temerig 'I love you'-gezwijmel.

Het is een raadsel wat Phil Collins, Eric Clapton en Elton John hier te zoeken hebben. Ze verbleken tussen The Isley Brothers en B.B. King, de enige collegamuzikanten die werkelijk recht doen aan Mayfields prachtige nummers. In het licht van het hoge oubolligheidsgehalte is het onbegrijpelijk dat samensteller Ron Weisner niet verder heeft gekeken dan zijn MTV-vriendelijke neus lang is. Zo had hij kunnen denken aan een relevante rapper als Snoop Doggy Dogg, die zijn recente debuutalbum begint met een Mayfield-citaat, of uitgesproken Mayfield-discipelen als Paul Weller en Primal Scream, die All Men Are Brothers uit hadden kunnen tillen boven de droevig stemmende begrafenissfeer die hier onnodig en voortijdig wordt opgeroepen.

    • Jan Vollaard