Zojuist verschenen

Marlies Philippa en Aad Quak: Runen. Een helder alfabet uit duistere tijden

165 blz., Thomas Rap, ƒ 27,50

Runen vertoont verwantschap met het Middelnederlandse werkwoord runen: 'fluisteren', of 'een geheime bijeenkomst houden'. Dat is mogelijk de reden dat het runenschrift voor magische doeleinden werd gebruikt. Vooral in nazi-Duitsland genoot het schrift populariteit. De auteurs, respectievelijk taalkundige en oud-germanist, behandelen het ontstaan en de ontwikkeling van het runenschrift, ge- en misbruik ervan en geven een overzicht van de runeninscripties in Nederland. Dat zijn er zo'n 25, maar niet alle zijn in ons land vervaardigd. In enkele gevallen gaat het om zogenoemde dwaalgasten.