Rol van favoriet drukt zwaar op Davis-Cupduo

EINDHOVEN, 26 MAART. De locatie van kwartfinale tegen de Amerikanen was al gekozen. De voorbereidingen voor de Davis-Cupwedstrijd tegen de tennistoppers Courier, Martin en wellicht ook Sampras en Agassi liepen al. De Amerikanen worden half juli, twee weken na Wimbledon, verwacht in Rotterdam, waar in de schaduw van de Euromast op de Muller-pier een nieuw stadion moet verrijzen.

Er restte slechts één probleem. De eerste ronde tegen België. Tegen de Vlaming Filip de Wulf, nummer 144 van de wereldranglijst, en de Waal Xavier Daufresne, de nummer 109. Op papier gemakkelijke prooien voor de gelouterde professionals Paul Haarhuis en Jan Siemerink. Toch bleek ook gisteren in Eindhoven dat de last van een naar chauvinisme en succes smachtend volk op de tribune, zwaar drukte op de schouders van de favorieten. “Het gaat er niet om hoe wij spelen”, had Daufresne van te voren gezegd. “Het gaat erom hoe de Nederlanders spelen.”

Zowel Haarhuis als Siemerink slaagden er niet in hun beste tennis te etaleren. Het werd zwoegen en zweten, vechten en overleven. De Nederlanders verloren beiden hun eerste servicegame en gaven de Belgische vrijbuiters ruim de gelegenheid in een stunt te gaan geloven. “Ervaring gaf de doorslag”, zei captain Franker, toen hij na zeven uur tennis eindelijk de verwachte 2-0 voorsprong kon analyseren.

De 28-jarige Haarhuis versloeg zes jaar jongere De Wulf in vijf zware sets (6-3, 6-7, 3-6, 6-4 en 6-4). Hij bracht zijn Davis-Cupscore in het enkelspel op 10-5. Jan Siemerink speelde pas zijn tweede enkelspel voor Nederland. Twee jaar geleden verloor hij tegen Zwitserland van Hlasek, gisteren nam hij met 6-4, 6-7, 6-4 en 6-4 revanche. Als Nederland wint, speelt het team van 15 tot 17 juli waarschijnlijk tegen de Verenigde Staten, dat gisteren in New Delhi tegen India eveneens een 2-0 voorsprong nam. Dan zal de sinds november revaliderende Richard Krajicek, die waarschijnlijk volgende week in het Portugese Estoril in het dubbelspel zijn rentree maakt, er weer bij zijn.

Haarhuis, die de zes jaar jongere De Wulf nog nooit had zien spelen, werd verrast door de krachtige forehand van de Belg. Daardoor raakte Haarhuis al snel het initiatief kwijt. Pas in de vierde set schakelde hij over op zijn eigen kracht. “Het spel van Haarhuis is gebaseerd op het slopen van de tegenstander”, zei Franker. Haarhuis begon te variëren en stuurde De Wulf van links naar rechts over de baan. In de laatste set wist De Wulf op zijn eigen service nog twee matchpoints te redden, maar zijn spieren waren inderdaad gesloopt. Haarhuis verdiende zijn vierde matchpoint met zijn vijftiende ace en zag toen een service-return uit gaan.

“De Davis Cup is toch anders”, moest Haarhuis toegeven. Hij verkeerde de laatste weken in een uitstekende vorm en klom naar de 21ste plaats op de ranglijst, onder meer dankzij een overwinning op Boris Becker in Rotterdam. “Met al dat publiek kan het een leuke wedstrijd worden, als je wint”, had Haarhuis zich gerealiseerd. “Maandag, dinsdag, woensdag en donderdag trainen en op vrijdag moet je dan winnen.” Het bleek een last, maar zijn vechtersinstincten sleepten hem er doorheen.

De 24-jarige Siemerink stond drie jaar geleden op de 24ste plaats van de ranglijst. Vorig seizoen en de eerste weken van dit jaar, zakte hij door blessures, een gebrek aan overwinningen en daardoor een gebrek aan zelfvertrouwen, korte tijd uit de top-honderd. Pas vorige week, op de snelle banen van Key Biscayne, keerde het tij. Hij versloeg Lendl en werd pas gestuit door Courier. Hij verdiende daarmee zijn plaats als Davis-Cupspeler, in plaats van Eltingh.

In zijn partij tegen Daufresne gaf Siemerink duidelijk aan, wanneer ervaring begint te tellen. De Belg, die in de Open Australische kampioenschappen verrassend de laatste zestien haalde, maar de rest van het jaar nog grotendeels veroordeeld is tot kleinere Challenger-toernooien, laat zich van de wijs brengen als een tegenstander alle beschikbare middelen ook werkelijk in de strijd werpt.

In hun eerste partij, een paar weken geleden in Sydney, had Siemerink met een volley de Belg al eens vol op het lichaam geraakt. “Het is geen koude oorlog. Het is soms gewoon de beste oplossing”, legde Siemerink uit. “Als je de bal erlangs probeert te spelen, kan je het punt nog verliezen. Dan kan je beter even laten zien dat je geen watje bent. In Sydney leverde Daufresne meteen de volgende set in: 7-6 en 6-0.”

Gisteren was het eerst de beurt aan Daufresne. Siemerink dook weg achter het net, draaide zich om en vergat het punt. In de derde set raakte Daufresne zichtbaar ontstemd, toen Siemerink zijn kans kreeg en vol uithaalde. Ook Daufresne kon nog wegduiken, maar kort daarna leverde hij bij 4-4 zij service-game in en kon Siemerink voor de set serveren. En ook in de vierde set, verspeelde de Belg op 4-4 zijn service. Siemerink serveerde koeltjes voor de wedstrijd.

    • Remmelt Otten