Jorritsma verdient na triomf van Pakistani ingang met zijn naam

LAHORE, 26 MAART. Hans Jorritsma heeft een droomstart in Pakistan gemaakt. Hij coachte het Pakistaanse hockey-elftal in zes weken naar winst in de strijd om de Champions Trophy, de eerste na 'Karachi 1980'. Pakistan versloeg gisteren Duitsland in de finale na strafballen. Het duel eindigde in 2-2, de serie strafballen in 7-6.

Na de overwinning veranderde Lahore in een carnavalsstad. De hockeyers moesten onder politie-escorte naar het hotel. Het ritje, dat normaal een kwartiertje duurt, nam bijna twee uur in beslag. Op alle kruispunten stond een muur van mensen die de bus tegenhield. De spelers werden uitzinnig toegejuicht. In het National Hockey Stadium, dat met 60.000 toeschouwers was gevuld, luidden donderbussen het nationale feest in.

Jorritsma, die gisteren zijn contract bij de Pakistaanse hockeybond verlengde tot en met het wereldkampioenschap eind november in Sydney, pakte zijn eerste gouden medaille in de Champions Trophy. Met het Nederlands elftal werd hij drie keer tweede. Roelant Oltmans, zijn opvolger bij Nederland, prolongeerde in Lahore de derde plaats van het toernooi in Kuala Lumpur in 1993.

De derde plaats werd door de hele Nederlandse ploeg als teleurstellend ervaren. Speler Jacques Brinkman: “Er bestaat in het elftal te weinig evenwicht. Ik ga niet op de stoel van de coach zitten, maar voor het elftal is het belangrijk dat Bovelander opschuift naar het middenveld. Voor de positie van libero is Drenth weer beschikbaar.”

Brinkman vond de derde plaats in Lahore een troostprijs. “Sinds het WK in 1990 hebben wij geen groot toernooi meer gewonnen. Dat is geen kwestie van geluk of pech, maar iets structureels. Daaraan moeten we iets doen voor het WK. Anders worden we in Sydney weer afhankelijk van een paar lullige momenten. Als spelers moeten we harder worden tegenover elkaar. We dienen elkaar vaker de waarheid te zeggen. Recht voor zijn raap. Met een softe aanpak worden we geen kampioen.”

Oltmans kondigde in bedekte termen veranderingen aan. “We moeten de selectie doorlichten. Er waren in Lahore te veel spelers uit vorm. Dat mag ons in Sydney niet overkomen. De verschillen in de top zijn gering, het gaat om details. Dat bewees dit toernooi andermaal. Daarom moet de hele voorbereiding voor Sydney opnieuw bekeken worden.”

De strafcorner vormde de Achilleshiel in Lahore. De ploeg schoot er negen raak uit 38 pogingen. “Dat is erg weinig”, gaf Oltmans toe. “Maar er was hier niet één ploeg die het veel beter deed. De corner is veel minder doorslaggevend dan vroeger. Daarom moeten we ons in de voorbereiding niet blind staren op de corner. Het benutten van veldkansen is minstens zo belangrijk.”

Die mogelijkheden schiepen de technisch begaafde Pakistaanse hockeyers bij de vleet. Scoren deden ze minder, maar de nieuwe ploeg van Jorritsma won vier van de zes wedstrijden en speelden de andere twee tegen Duitsland gelijk. In de finale hadden de Pakistani onder de ogen van president Farooq Leghari andermaal de beste kansen, maar de efficiënt spelende Duitsers doorstonden de aanvalsgolven zonder met de ogen te knipperen.

In de reeks strafballen scoorden beide ploegen vier keer in de serie van vijf. In de 'sudden-death' (wie eerste doelpunt maakt, is winnaar) schoot Blunck de achtste strafbal voor Duitsland over het doel van Mansoor. De toeschouwers huilden van vreugde. De ploeg liep ereronde na ereronde. Het was tien jaar geleden dat Pakistan een grote prijs had gewonnen. Dat was de olympische gouden medaille in Los Angeles. De spelers verdienden met hun overwinning 11.000 gulden de man, ongeveer vier jaarsalarissen. Hans Jorritsma moest het doen met een knuffel, een hand en een pluim.

En wie weet wordt een poort naar Jorritsma vernoemd. Het stadion in Lahore heeft de ingangen vernoemd naar beroemde spelers uit het verleden, zoals Manzoor junior, Hassan Sardar en Khalid Mahmood. Volgend jaar komt er misschien een Jorritsma Hans-ingang. Voor het vak boven de kleedkamer waar hij een vaste plaats had tijdens deze Champions Trophy. Een klein vak achter het westelijke doel.