Hugo Maurice Julien Claus

Hugo Maurice Julien Claus werd op 5 april 1929 geboren in een ziekenhuis in Brugge als zoon van een drukker.

Hij verliet al zeer jong zijn ouderlijk huis. Met anderhalf jaar ging hij naar een nonnenpensionaat, dat later model zou staan voor het 'gesticht' in Het verdriet van België. Na zijn middelbare schooltijd, die hij doorbracht op verschillende kostscholen, verliet hij zijn ouders voorgoed. Hij volgde lessen aan de toneelschool en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en debuteerde in 1970 als dichter met de bundel Kleine reeks. In datzelfde jaar trok hij naar noord-Frankrijk om in een suikerfabriek te gaan werken, een ervaring die hij verwerkte in zijn toneelstuk Suiker (1958).

In 1950 vertrok Claus voor het eerst voor langere tijd naar het buitenland. In Parijs en Rome werkte hij als schilder. Hij ontmoette daar onder anderen toneelschrijver Antonin Artaud, die hem in aanraking bracht met het surrealisme, en vertegenwoordigers van Cobra en de Vijftigers. In 1955 keerde hij samen met zijn vrouw Elly Overzier terug naar Vlaanderen waar hij zich met veel overgave op de film, de literatuur en het toneel stortte.

Na enige tijd in Amsterdam te hebben gewoond met de actrice Kitty Courbois, trok hij begin jaren zeventig met de filmster Sylvia Kristel naar Parijs. De laatste jaren woont hij zijn vrouw Veerle de Wit weer in België, eerst in Gent en nu in Antwerpen.

Hugo Claus schreef in zijn 47-jarige loopbaan dertig toneelstukken en twaalf romans, waarvan de stukken Suiker en Vrijdag (1969) en de omvangrijke roman Het verdriet van België (1983) de belangrijkste zijn. Hij is verreweg de meest bekroonde schrijver van het Nederlandse taalgebied. Hij kreeg vier maal de Belgische staatsprijs voor toneel, één keer de staatsprijs voor poëzie en in 1984 werd Het verdriet van België met de staatsprijs voor proza onderscheiden. In 1979 kreeg hij voor zijn volledige werk de Constantijn Huygensprijs, in 1986 ontving hij uit handen van koningin Beatrix de belangrijkste onderscheiding in het Nederlandse taalgebied, de Grote Prijs der Nederlandse letteren.

Claus is ook de meeste vertaalde literaire auteur van Nederland en Vlaanderen. Vertalingen verschenen onder meer in Duitsland, Frankrijk, Amerika, Engeland, Spanje, Italië, Portugal en Zweden. Dit jaar wordt Het verdriet van België opgenomen in de befaamde reeks Penguin Classics. Claus is de belangrijkste Nederlandstalige kandidaat voor de Nobelprijs.

In Vlaanderen kwam Claus door zijn werk verschillende keren met het gezag in aanraking. In 1968 werd hij tot vier maanden gevangenisstraf veroordeeld omdat hij in een toneelstuk drie naakte mannen had laten optreden als verpersoonlijking van de drieëenheid. De veroordeling leidde tot hevige protesten. Als gevolg van deze zaak werd Claus niet in Kongo toegelaten.

De boeken van Hugo Claus worden uitgegeven door de Nederlandse uitgeverij De Bezige Bij.