Oorlogsherdenking Heldring heeft gelijk (NRC Handelsblad van 15 maart) met zijn kritische opmerkingen over de herdenkingen van 1940-1945.

Te vaak blijven zij steken in clichés en ontbreekt de morele moed tot doorbraak naar heden en toekomst. Daardoor worden inderdaad oude gevoelens, die een halve eeuw geleden legitiem en vanzelfsprekend waren, gekoesterd zodat verbindingen naar idealen van onze tijd worden belemmerd. Lang niet alle herdenkingen zijn echter beperkt van aard. Er wordt begin mei in dit land wel degelijk ook aandacht besteed aan de idealen van toen, die in deze tijd nog niets aan morele lading hebben verloren. Zoals het ideaal van zelfstandigheid en onafhankelijkheid (niet alleen in politieke zin), het ideaal van wederzijds respect, het ideaal van de rechtsstaat. Deze idealen zijn niet alleen nog steeds van nu, zij dienen bovendien tot inspiratiebronnen voor moderne idealen, zoals dat van grotere internationale samenwerking en dat van mensenrechten. Kritiek op herdenken houdt het gevaar in dat makkelijk het kind met het badwater wordt weggegooid. In plaats daarvan is er behoefte aan goed onderbouwde pleidooien voor een andere kwaliteit van herdenken waarmee de weg wordt vergemakkelijkt naar Duitse bijdragen, die een dimensie zouden kunnen toevoegen.