Routinier Massaro beslist derby

MILAAN, 21 MAART. Terwijl het Giuseppe Meazza-stadion trilt onder de geluidsexplosie van de Milan-supporters ondergaat Dennis Bergkamp gehurkt in de middencirkel het lot van Internazionale. Massaro heeft in de laatste minuut Inter alsnog naar een nederlaag (2-1) geschoten. Bergkamp ziet hoe in een hoek van het veld de populairste Milanees wordt bedolven onder gelukwensen. Enige jaloezie zal hem op dit moment niet vreemd zijn.

Drie minuten eerder had invaller Schillaci Inter nog verrassend naast Milan gebracht. De vergeten topscorer van het wereldkampioenschap van 1990 is inmiddels dertig jaar. Massaro is 32 jaar, maar sinds vrijdag behoort hij tot de Italiaanse selectie. Bergkamp is pas 24, in zijn loopbaan kan nog veel gebeuren. Er is nog hoop.

Voorlopig straalt Bergkamp in zijn spel niet meer uit dan wanhoop. Als een eenzame strijder, op zoek naar het gevecht, naar doelpunten, naar de bevestiging van zijn grote naam. Hij zwoegt, maar het blijft bij zwoegen.

Ditmaal heeft hij Wim Jonk achter zich. Af en toe vinden ze elkaar, volgens het automatisme dat bij Ajax ontstond. Jonk zwoegt ook. Hij heeft regelmatig de bal. Dan draait hij rond en zoekt een opening, liefst Bergkamp. Jonk is nadrukkelijk aanwezig, Bergkamp niet.

Er gaat geen dreiging uit van Bergkamp, hij dwingt geen respect bij de tegenstander af. Een duw, een tackle en hij is uit het veld geslagen. Kaatsen kan hij wel, one-touch als een Ajacied, maar daar raken Milan-verdedigers niet van onder de indruk.

Na een half uur verschijnt Bergkamp zomaar alleen voor doelman Rossi. Hij gaat op hem af, maar schiet de bal slap in een hoek. Er is geen overtuiging. Bergkamp is aangetrokken om te scoren. Als hij maar scoort, wordt al het andere wat misgaat vergeven. Zo gaat dat in Italië. Maar Bergkamp scoort niet.

De kritiek van Bergkamp op de speelwijze van Inter is begrijpelijk. Van constructieve opbouw is geen sprake. Inter speelt verdedigend, omdat de verdedigers Bergomi en Ferri en doelman Zenga al tien jaar de dienst uitmaken. De ballen vliegen over het middenveld in de richting van de spitsen, maar komen niet aan. Dat is niet wat hij al die jaren bij Ajax gewend is. Daar vonden ze elkaar blindelings.

Maar Inter is niet Ajax. Dat vertellen de Inter-spelers in hun repliek op de kritiek van Bergkamp. Je past je aan, zeggen ze, Dat zei Rijkaard ook eens: niet komen en vertellen dat jij het wel even anders zult doen. Respect en geen betweterij, dat zijn de regels van een gast, overal ter wereld. Of je scoort, je dwingt respect af door te scoren.

Inter speelt wanhopig slecht. In dat spel zou geen Ajacied zich prettig voelen. Welke Ajacied die is opgegroeid in het Ajax-systeem wel? Spelen Vink en Van 't Schip bij Genoa zo geweldig? Van Basten scoorde, maar Rijkaard en Roy waren nu niet bepaald spelers die zich ondergeschikt maakten aan het Ajax-systeem. Winter is een werker èn hij scoort.

Een Ajacied die in het buitenland komt, ondergaat een cultuurshock. Die komt in een andere wereld, waar hij het alleen moet doen. Ook al mag je een clubgenoot meenemen. Begrijpelijk zijn de beide Nederlanders na afloop niet aanspreekbaar. Zo'n teleurstelling verwerk je ver buiten het stadion.

Ajax heeft zijn goede naam verspeeld in Italië na de vernedering in Parma. Menige Italiaan sprak openlijk zijn verbazing uit over het spel van Rijkaard. Was dat nu de grote Rijkaard, de man die Milan verrijkte? Hij was zo traag en dik geworden. Wie van Ajax komt, zal zich in Italië moeten waarmaken. Er lopen meer voetballers in de wereld.

Zoals Desailly bij Milan. De 25-jarige Fransman ontpopt zich als een degelijke middenvelder, een speler met een enorm loopvermogen. Milan mag dan niet meer zo oogstrelend spelen. De ploeg is een degelijke, geoliede machine. Wanneer er gescoord moet worden, wordt er gescoord.

Bergkamp onderneemt eenmaal een solo. Dat is zo'n beetje zijn tweede en laatste actie in de tweede helft. Hij wordt op de rand van het strafschopgebied gestuit door Baresi. Omdat Sosa niet meespeelt, neemt Jonk de vrije trap. Hij schiet de bal hoog tussen de Milan-supporters. Dat zou de specialist beter hebben gedaan. Jonk krijgt een gele kaart, omdat hij bij een overtreding van een Inter-speler de bal ostentatief aan de scheidsrechter geeft. Ook dat is de Serie A.

Vijf minuten voor tijd scoort Schillaci van dichtbij de gelijkmaker voor Inter. Maar Milan zou Milan niet zijn of de ploeg schakelt meteen over op de aanval. Drie minuten later schiet Massaro de bal met zijn linkervoet diagonaal langs doelman Zenga. Savicevic, het genotmiddel van het Giuseppe Meazza-stadion, treft na een wonderschone actie nog de voet van Zenga. Maar het hoeft niet meer. De Milan-supporters hebben al gewonnen van de Inter-supporters, achttien punten verschil. Het is niet fijn om een Interista te zijn.

    • Guus van Holland