Jazz in klassiek

Ivo Janssen: Pianomuziek van Nederlandse componisten (NM CLassics, 92028) Marcel Worms: Jazz in 20th Century Piano Music (BVHaast, cd 9403)

Kort na elkaar verschenen onlangs twee opnamen van Blend, een pianowerk van de Nederlandse componist Martijn Padding. De ene is van Marcel Worms, de andere van Ivo Janssen. De titel van dit stugge, grillige werk verwijst naar de vermenging van stijlen, in dit geval die van jazzpianist Thelonious Monk en van Padding zelf. De uitvoering van Janssen is wat virtuozer, hij lijkt iets meer greep te hebben op de grote lijn. Worms klinkt wat zwoegender, maar dat kan net zo goed een kwestie van interpretatie zijn. Het past in ieder geval goed bij de opzettelijke ritmische hink-stap-sprongen van de tegendraadse Monk.

De andere muziek op de cd van Ivo Janssen is ook gecomponeerd door Nederlandse componisten (Ton de Leeuw, Theo Loevendie, Louis Andriessen en Jan Rokus van Roosendael), waardoor het ratjetoe is van stijlen. Janssen is een uitstekende pianist met een mooie lyrische toon, die in dit moeilijke repertoire al lang niet meer worstelt met technische problemen.

Marcel Worms plaatst Blend in een interessanter kader: tussen muziek van klassieke componisten met belangstelling voor jazz. In de jaren twintig veroverde de jazz Europa en raakten componisten als Milhaud, Stravinsky en Hindemith gefascineerd door de ritmische vrijheden van de jazz.

Worms is een uitstekende vertolker van hun escapades in de ragtime. Ook de andere muziek op deze cd, van ondermeer Ives, Antheil en Gershwin, speelt hij met overtuiging. In tegenstelling tot zuiver klassieke pianisten, treedt Worms wel eens op als jazzmusicus, en dat is in zijn uitvoeringen te horen. De jazz-achtige ritmes zijn bij hem veel meer dan slechts decoraties. Worms telt geen notenwaarden, de swing zit in zijn handen.