Feyenoord verliest zonder te vechten

TILBURG, 21 MAART. Frustraties over wéér een abominabel resultaat werden dit keer niet afgereageerd op ledematen van tegenstanders. Dat is de enige positieve opmerking die gisteren in Tilburg over Feyenoord kon worden gemaakt.

Gezien de manier waarop het Rotterdamse team verloor (2-1), lijkt het onmogelijk dat op korte termijn een verandering ten goede zal optreden. De bal werd traag rondgespeeld, waardoor nauwelijks kansen op een doelpunt ontstonden. En de achterhoede bleek regelmatig zonder afbericht afwezig. Ernstiger nog is dat de vechtlust waar de ploeg om bekend staat, ditmaal bij de meeste spelers ontbrak. Nadat Mohammed Sylla een kwartier voor het einde 2-1 had gemaakt, speelde Feyenoord bijna plichtmatig de wedstrijd uit.

Natuurlijk werd na afloop weer volop gefilosofeerd over de mogelijke oorzaken van het verlies. Jan Reker wist waarom zijn ploeg had gewonnen. De zelfverzekerde Willem II-trainer verklaarde dat hij zijn spelers op het hart had gedrukt zich niet te laten verleiden tot vechtvoetbal. Wanneer man-tegen-mangevechten het wedstrijdbeeld zouden bepalen, was Willem II onherroepelijk de mindere geweest van Feyenoord. Daarvoor is de fysieke kracht van de Rotterdammers te groot. Techniek, combinatiespel en loopvermogen, daar moesten de Tilburgers het van hebben. Bovendien diende 'de diepte te worden gezocht', want Feyenoords buitenspelval gaat niet altijd op tijd open. Zo had Reker voor de wedstrijd bedacht, meldde hij achteraf. Of het waar is, doet er eigenlijk niet toe. Het leek in ieder geval een sluitende verklaring voor het goede spel van Willem II en het slechte van Feyenoord. En het was misschien ook wel de juiste uitleg voor de correctheid van de Rotterdammers. De Willem II-spelers konden eenvoudigweg het slachtoffer niet worden van ongecontroleerde acties, omdat ze daarvoor te ver uit de buurt bleven van hun directe tegenstanders.

Ook Willem van Hanegem poogde de waarheid bloot te leggen. Op verzoek, want de coach van Feyenoord is één van de weinigen die de betrekkelijkheid van dergelijke beschouwingen inzien. “De verdedigers en middenvelders toonden te weinig initiatief”, meende de Kromme. “Ze speelden niet direct genoeg in op de aanvallers. Dan staat zo'n Heus weer te wachten en uiteindelijk speelt hij breed, in plaats van de bal meteen in de voeten van Taument te plaatsen. Maar ja, je kunt het honderdduizend keer zeggen, ze moeten het zelf zien.” De onvermijdelijke vraag waarom ze dat dan niet doen, beantwoordde hij na een ondoorgrondelijke blik met: “Op de training zie ik de laatste tijd leuke dingen. Maar in de wedstrijd is het plezier in het spelletje er niet, geloof ik. Of ze proberen met zo weinig mogelijk beweging zo veel mogelijk rendement te halen, dat zou kunnen. Maar dat kan niet met deze ploeg.”

Zijn assistent was eveneens sceptisch. Nadat hij op de hoogte was gesteld van het verlies van Ajax in de beker - met als consequentie dat Feyenoord de finale moet winnen om zeker te zijn van deelname aan het Europa Cup II-toernooi -, verzuchtte Meijer over zijn spelers: “Ze zullen nog aan de bak moeten. Zeker op de manier waarop ze nu spelen.”

Mohammed Sylla nodigde met zijn prestatie uit tot nieuwe bespiegelingen. Met de nationale selectie van zijn land bereidde hij zich afgelopen week voor op de strijd om de Afrika Cup, die volgende week van start gaat. De 23-jarige spits moest zich in het Zuidfranse Aix-en-Provence onderwerpen aan niet minder dan drie trainingssessies per dag. Vrijdag keerde hij terug in Tilburg. Voetbalwetten leren dat dit niet de beste voorbereiding op een zware wedstrijd is, zodat de vrees bestond dat de Guinées te veel hooi op zijn vork nam. Sylla speelde echter een uitmuntende wedstrijd. Hij leidde met een onnavolgbare rush de eerste treffer van Abdellaoui in, benutte een strafschop en voorkwam in dezelfde minuut de gelijkmaker door de bal van de eigen doellijn te halen. “Ik had wel een beetje spierpijn, maar het ging goed”, was zijn eenvoudige verklaring.

    • Joop Rommets