FC Sarajevo kan weer zegevieren

SARAJEVO, 21 MAART. FC Sarajevo won. De vrede won ook. Twintigduizend enthousiaste voetbalfans, de grootste menigte die in de Bosnische hoofdstad bijeen is geweest sinds bijna twee jaar geleden de oorlog uitbrak, schreeuwden gisteren op minder dan tweehonderd meter van de Servische linies hun ploeg naar een klinkende zege op de VN. Een ploeg van de vredesmacht UNPROFOR werd met 4-0 ingemaakt.

De match was een onderdeel van het 'normalisatie-offensief' dat de VN-bevelhebber in Bosnië, de Britse luitenant-generaal Sir Michael Rose, enkele weken geleden is begonnen. Hij beloofde toen herstel van het openbare leven in Sarajevo de hoogste prioriteit toe te kennen. Inmiddels rijdt de tram weer - zij het op acht van de 52 kilometer tramlijn, er is weer (mondjesmaat) water, er is gas en stroom, er wordt niet meer gemoord. En gisteren werd er dus gevoetbald.

De oorlog was niet ver weg. Vanuit de heuvels hebben de Serviërs een goed zicht op het stadion. Tijdens de wedstrijd werd het afgegrendeld met pantserwagens en tanks van de VN en cirkelden VN-helikopters met speciaal op het uitschakelen van sluipschutters getrainde soldaten boven het stadion. Hoger in de lucht bleven NAVO-vliegtuigen in de buurt met het oog op een eventuele artilleriebeschieting. Bosnische soldaten patrouilleerden rond het stadion met machinegeweren en de voetbalfans werden gefouilleerd.

Sir Michael Rose had er alles aan gedaan om de sfeer zo ontspannen mogelijk te maken. Vóór de wedstrijd paradeerden op het veld Bosnische soldaten en een speciaal uit Londen overgevlogen band van het Coldstream Guards-regiment, in de traditionele scharlakenrode tunieken en met beremutsen. De Guards hadden eigenlijk ook in het centrum van Sarajevo moeten spelen, maar hun bus kreeg motorpech en ze kregen in VN-pantserwagens een lift naar het stadion. De twintigduizend toeschouwers - velen met Bosnische vlaggen - werden getrakteerd op marsmuziek en een energieke uitvoering van Glenn Miller's In the Mood. Tijdens de parade sprongen vier parachutisten vanuit een helikopter boven het stadion naar beneden, twee van hen met rode rookgranaten. De vier maakten vermoedelijk deel uit van de Britse elite-eenheid Special Air Service (SAS), waarvan Rose vroeger deel uitmaakte. Elk optreden van de SAS is geheim - en dat in Bosnië is nog veel geheimer. De vier weigerden zich in elk geval na de landing te identificeren. “Ik ben een Noor”, zei een van hen - met een zwaar Cockney-accent. Een tweede zei: “Ik kan je mijn naam niet geven; zelfs mijn vrouw weet niet dat ik hier ben.” De rest van zijn verhaal ging verloren in het lawaai van een eskader NAVO-vliegtuigen die laag over het stadion vloog, een eresaluut dat met een staande ovatie van de toeschouwers werd ontvangen.

Sarajevo FC versloeg het door de Nederlandse F-16-piloot Eric Murer aangevoerde 'FC UNPROFOR' met 4-0. De inzet van de Nederlandse, Deense, Britse, Franse, Russische en Egyptische spelers was voortreffelijk, maar de coördinatie en vooral de communicatie lieten behoorlijk te wensen over. Murer beschikte over diverse Russische beroepsspelers, maar “FC Sarajevo heeft jonge spelers, die twee jaar lang zijn blijven trainen” en de blauwhelmen waren kansloos.

Het was de eerste wedstrijd van Sarajevo FC sinds 29 maart 1992. Toen werd Banja Luka met 2-0 verslagen. Banja Luka is nu Servisch gebied. Een van de toeschouwers zei gisteren: “Het zou mooi zijn als generaal Rose een wedstrijd kon arrangeren tegen de Serviërs, zodat we die konden inmaken.”