Bij Ajax heerst de grote stilte na bekerstunt NEC

AMSTERDAM, 21 MAART. De taferelen zijn bekend maar vervelen nooit. De outsiders die een gedoodverfde winnaar hebben verslagen en hun overwinning vieren in de kleedkamer. Gezang, gelal, gejuich. Naakte lichamen omhelzen het driedelig pak van de komende voorzitter. Modder wordt weggespoeld door een warme douche. Enkele meters verderop, in de kleedkamer van Ajax, moet het heel stil zijn. Eerste-divisieclub NEC heeft de aanstaande landskampioen in eigen stadion met 2-1 verslagen. De Nijmegenaren spelen op Hemelvaartsdag tegen Feyenoord om de KNVB-beker.

In een hoekje zit Cees Lok. De zwaargebouwde spits was gistermiddag de belichaming van de bekersensatie. Hij knokte tot hij er letterijk bij neer viel. Vanaf de aftrap liep Lok de Ajax-defensie voor de voeten. Slidings, kopduels, aannemen met de kont naar achteren. Lok had nog nooit tegen Rijkaard gespeeld, de Ajacied die door zijn trainer was opgeofferd om het grote gevaar in te dammen. Ze waren aan elkaar gewaagd, de provinciale semiprof en de gelouterde miljonair.

Lok leek leeggespeeld toen Blind een kwartier voor tijd de gelijkmaker scoorde. Maar ook een vermoeide spits houdt een neus voor de goal. Hij kreeg de bal plotseling voor z'n voeten en schoot hem zonder te kijken met zijn zwakke linkerbeen in het Amsterdamse doel. “Hier lig je nou een hele zaterdagavond aan te denken.” Hij grijnst zoals hij voetbalt, met zijn hele lichaam. Alles doet pijn, maar “als het moest had ik ook nog wel een verlenging kunnen spelen. Al hadden ze me met een kruiwagen van het veld moeten dragen.”

De matchwinner deelt de overwinning met zijn medespelers. Van Wonderen, Dekker en doelman Brookhuis: uitblinkers genoeg aan Nijmeegse zijde. Jeffrey Kooistra, maker van de eerste goal, kreeg de meeste aandacht na afloop. Hij is Amsterdammer, speelde in zijn jeugd bij Ajax. Kooistra voelt geen rancune tegen de club die hem ooit te licht bevond. Over zijn doelpunt kan hij kort zijn. “Een linkspoot op een linkspoot, simpel zat.” De vrije trap van Hoekman schoot hij ongehinderd in de korte hoek. “Met de onderkant van m'n schoen geloof ik.”

Ze zijn nog steeds verbaasd over het tamme tegenspel van Ajax. Ze wisten dat de Europa-Cupnederlaag tegen Parma het zelfvertrouwen bij de Amsterdammers had aangetast. Vanaf donderdag groeide het besef dat een sensatie in de lucht hing. Ajax uit vorm, NEC in de winning mood. Eigenlijk zat alles mee. Een gehandicapte tegenstander, een vroege goal, een vol stadion met 1.500 meegereisde supporters. Ideale sfeer voor een bekerstunt.

Nog nooit had NEC in De Meer gewonnen. Trainer Jan Pruijn realiseerde zich na afloop nauwelijks dat zijn club historie had geschreven. Zijn devies was simpel: speel je eigen spel, recht toe recht aan. Win je de toss, kies dan voor de aftrap. De spelers voerden de opdracht perfect uit. En Pruijn is heel even de gevierde trainer. Nog geen maand geleden kreeg hij van het bestuur te horen dat ex-international Kees van Kooten volgend seizoen in de dug out zit. Pruijn wordt technisch manager en beseft zelf maar al te goed dat hij weggepromoveerd is. Hij zou 'iets missen', luidde de verklaring van het clubbestuur. Maar wat mist een trainer die zijn ploeg week in week uit laat winnen?

De vreugde in de kleedkamer bereikt haar climax als bekend wordt dat de hele selectie dezelfde avond nog bij Studio Sport wordt verwacht. Zoveel aandacht heeft NEC in lange tijd niet gehad. “En toch spelen we al een tijdje hartstikke goed”, verklaart Pruijn een verdieping hoger. Hij doelt op de aanhoudende zegereeks in de eerste divisie. NEC staat na een slechte start nog maar twee punten achter koploper Dordrecht. Morgen krijgt de opmars officieel gestalte, wanneer NEC in De Goffert tegen Eindhoven de periodetitel kan winnen. “Maar we gaan voor de titel”, zingen de spelers in koor.

“Nijmegen accepteert geen eerste divisie”, weet de scheidende voorzitter Henk van de Water. “Er was vandaag meer publiek meegekomen dan er gemiddeld bij onze thuiswedstrijden zit. Pas tegen AZ zaten er meer dan drieduizend.” Van de Water glundert als hij de recette voorrekent van de bekerfinale in De Kuip. NEC ontvangt eenderde van alle inkomsten. “Dat geeft armslag.”

Financiële prikkels of niet, de spelers strijden voor de eer. Ze spreken van de mooiste zege in hun loopbaan. Het feest is compleet wanneer ook Feyenoord wordt bedwongen. Weer een uitwedstrijd. Alleen bij winst speelt NEC volgend seizoen Europees voetbal. De eerste en laatste keer was in 1983, toen Barcelona te sterk bleek. Het was de wedstrijd dat linksbuiten Danny Hoekman als 17-jarig talent op de bank zat.

Verdediger Cees van der Linden kan er niet over uit. Jarenlang speelde hij vrij anoniem in Den Bosch, sinds vijf jaar is hij de rots in de branding bij NEC. “Een absoluut hoogtepunt. Na die 1-1 denk je: dit kan niet meer. Niet te pakken in woorden gewoon.” Hij zit, evenals Cees Lok, in zijn blote bast. De routiniers hebben hun shirt weggegeven aan de supporters. In een roes liepen ze naar het vak met NEC-fans. Domweg vergeten om een Ajax-shirt te bemachtigen.