Afscheid op niveau van dirigent Van Steen

Het Balanchine-programma op muziek van Ravel, Hindemith en Strawinsky is het laatste dat Jac van Steen bij het Nederlands Balletorkest dirigeert als muzikaal leider en dirigent van Het Nationale Ballet. Van Steen bekleedde zijn functie sinds 1989 op belangwekkende wijze en hij slaagde erin de puur muzikale kwaliteit van de balletvoorstellingen flink op te voeren.

Jac van Steen, die ook bij een aantal grote Nederlandse symfonie-orkesten optrad als gastdirigent, en verder werkte in Zwitserland en Scandinavië, is inmiddels naast enkele docentschappen ook vast gastdirigent van de symfonische orkesten in Bochum en Hamburg, zodat hij te weinig tijd heeft voor Het Nationale Ballet. Dat laatste geldt ook voor Andrew Mogrelia, die Van Steen de laatste twee seizoenen al terzijde stond: hij breidt zijn werk bij het conservatorium in Birmingham uit. Nu ook Roelof van Driesten als chef-dirigent het Nederlands Balletorkest zal verlaten, zijn er twee vacatures, die hopelijk opnieuw door Nederlands talent zullen worden ingevuld.

Dankzij de inspirerende leiding van Van Steen steeg het muzikale aandeel in de orkestbak ver uit boven het conventionele niveau van begeleiding: aan de vaak compositorische topstukken waarmee choreografen werken, werd recht gedaan alsof het een echt podiumconcert betrof en niet slechts de twaalfde of veertiende routineuze herhaling. Die geëngageerde instelling bleek ook nu weer uit echt fraaie uitvoeringen van Ravels Valses Nobles et Sentimentales, waarin de klankkleuren varieerden van wuft tot surrealistisch, en Strawinsky's Symphony in three movements. Hindemiths Kammermusik no 2 - een mini-pianoconcert - klonk spits en speels met een uitstekende solopartij van Bert Mooiman, vaste pianist bij Het Nationale Ballet.