'De voorzitter moet niet op stoel van trainer gaan zitten'

EINDHOVEN, 19 MAART. Het massa-ontslag bij PSV kwam deze week voor de meeste direct betrokkenen niet eens als een verrassing. De malaise bij de diep gezonken Eindhovense voetbalploeg vroeg immers om een daadkrachtig optreden. De manier waarop dat werd gepresenteerd schoot bij een aantal spelers echter wel in het verkeerde keelgat. Teleurstelling maakte daardoor al snel plaats voor verontwaardiging.

Sinds dinsdag is voorzitter Willem 'Bill' Maeyer de gebeten hond. Op die dag drukte het Eindhovens Dagblad een interview af met de crisismanager van PSV. Terwijl technisch manager Frank Arnesen nog pijnlijke gesprekken moest voeren met verschillende geroutineerde krachten met wie hij nog heeft gevoetbald en die nu als slachtvee worden afgevoerd, gaf Maeyer publiekelijk alvast tekst en uitleg over de forse ingreep bij PSV.

Normaal gesproken is het voormalige sectiebestuurslid onbereikbaar voor de Nederlandse media, maar toen de locale krant in een artikel een nog negatiever beeld wilde schetsen dan de realiteit, was hij binnen enkele uren beschikbaar voor een gesprek. Donderdag heeft aanvoerder Erwin Koeman namens de spelersgroep opheldering gevraagd bij Maeyer. De voorzitter zwoer op zijn kinderen dat hij geen namen heeft genoemd. Die zouden door de verslaggever zelf zijn ingevuld.

Maar er bleven toch nog genoeg opmerkingen over die voor veel commotie zorgden binnen de selectie van PSV. Doelman Hans van Breukelen reageert verbaasd. “Als Maeyer zegt dat er bij PSV een andere cultuur moet komen, geef ik hem groot gelijk. Dat had eigenlijk al drie jaar eerder moeten gebeuren. Maar om het zo te presenteren is niet slim geweest ten opzichte van spelers, die nog Europees voetbal moeten afdwingen. En niet slim met het oog op kandidaat-kopers die nu rustig hun prijs kunnen bepalen. En wat te denken van de aankopen die nog gedaan moeten worden? Dure spelers zullen nu nog meer moeten kosten. Het blijkt dat Maeyer de voetballerij niet goed kent. Emoties lopen soms heel hoog op bij dit soort zaken. De voorzitter heeft zichzelf en de club een slechte dienst bewezen.”

Willem Maeyer had op voetbalgebied, voor zijn aantreden bij PSV, nauwelijks meer ervaring dan een half jaartje sectiebestuur onder Jos Staatsen. “Het blijkt toch weer dat mensen uit het bedrijfsleven zich in de voetbalwereld gemakkelijk door emoties laten overmannen”, constateert Van Breukelen. “Ze reageren anders dan ze in hun eigen werkomgeving zouden doen. Kijk, Maeyer is interim-manager all over the world. Die wordt in zo'n functie normaal gesproken uit de wind gehouden. Als voorzitter van PSV is dat onmogelijk. Iedereen zit over je schouder mee te kijken. Als Maeyer eerlijk is, zal hij moeten toegeven dat hij al na twee, drie maanden tegen muren is gelopen waarvan hij het bestaan nooit heeft kunnen bevroeden.”

Het stoort Van Breukelen ook dat Maeyer “op de stoel van de trainer is gaan zitten”. Aad de Mos is niet volledig gekend in de drastische maatregelen. De waslijst van ontslagen spelers, waarop al veertien slachtoffers prijken, is waarschijnlijk samengesteld door Maeyer en Arnesen. De Mos, die enkele routiniers had willen behouden en contractueel nog een jaar heeft te gaan, houdt met alles rekening. Van Breukelen: “Ik zeg: 'voorzitter, trek niet dat trainingspak aan'. Voor het technische beleid zijn professionals ingehuurd. Wees nou verstandig en zorg dat je organisatorisch alles goed op poten zet. En ga bijvoorbeeld niet praten over goede koppeltjes in de verdediging.”

Gelaten reageert Van Breukelen als het harde oordeel van Maeyer over de ouderen - Van Tiggelen, Heintze, Kieft, Koeman, Van Aerle en hij zelf - ter sprake komt. Ze zijn in de optiek van de voorzitter over hun top heen. “Sneu, maar het is zo. Daar moet je niet te dramatisch over doen. Zo gaat dat in het voetbal. Bovendien hebben ze goed verdiend”, aldus Maeyer. Van Breukelen nuanceert: “Ik zie dit meer als een stoere opmerking. Het is kwalijk dat hij zo over spelers oordeelt. Iets meer respect was op zijn plaats geweest. Ik heb hier tien jaar met al mijn ziel en zaligheid gespeeld. Inderdaad voor een goed salaris maar daarvoor heb ik ook hard gewerkt. Als je het zo brengt, scoor je misschien wel bij je businessclubleden en die zijn de afgelopen jaren niet erg verwend geweest.”

Als een van de weinige spelers hoefde Van Breukelen (37) niet bij Arnesen of Ploegsma op het matje te komen. Hij gaf enige weken geleden zelf te kennen alleen nog beschikbaar te zijn als reservekeeper. Zeven dagen daarna moest hij even slikken toen het bestuur die wens beantwoordde met een ontslagbrief. “Dat vond ik publicitair gezien niet erg verstandig. In die week hadden we toch samen tot die conclusie kunnen komen en met een perscommuniqué naar buiten kunnen treden? Ik heb PSV de mogelijkheid geboden om me weg te sturen. Dat was stom. Het is de laatste les geweest in mijn voetbalcarrière. In welke functie ik straks ook terecht kom, ik zal er altijd voor zorgen dat andere mensen geen beslissingen over me kunnen nemen.”

Van Breukelen had de komende jaren een bijdrage willen leveren aan de wederopbouw van PSV. “Dit is een fantastische club met ongekende mogelijkheden die je wel optimaal moet benutten. De functie die ik in mijn hoofd had is al vergeven aan Frank Arnesen. Ik had de vrijheid willen hebben om een nieuwe organisatie neer te zetten. Een nieuw gezicht, een andere huisstijl. Voor binnen en buiten het veld. Tien nieuwe spelers lossen het structureel niet op. Het gaat om het creëren van een hecht PSV-gevoel. Maar die taak is voor mij nooit weggelegd omdat ik een eisenpakket op tafel leg. Ik heb vaak het idee gehad dat ik werd tegengewerkt bij deze club. Dat is ook een van de redenen waarom ik stop.”

    • Erik Oudshoorn