Huizinga

Met belangstelling las ik het In Memoriam over vroegere NRC-correspondent J.H. Huizinga. Van de artikelen van Huizinga moeten met name genoemd worden die uit de jaren vijftig over Algerije. Het was kort na onze terugtrekking uit Indonesië. Frankrijk pretendeerde dat Algerije niet zo maar een kolonie was, maar 'Terre de France'. Frankrijk had daarom niet alleen het recht, maar ook de plicht om zijn positie in Algerije te verdedigen. Het martelen, zoals onder meer door de Franse parachutisten-generaal Massu verdedigd, was nog niet zo bekend.

De hoofdredactie van de NRC volgde de politieke lijn van Frankrijk. Desalniettemin werden van Huizinga uitgebreide en overtuigende stukken gepubliceerd, waarin die betoogde dat het Algerijnse conflict gewoon een kwestie was van de dekolonisatie, en dat Frankrijk zich het beste direct kon terugtrekken. Ik vind dat dit element van tegenstelling genoemd moet worden bij Huizinga, omdat het zijn onafhankelijke oordeel toont tegenover dat van de hoofdredactie. Deze laatste was echter zo liberaal om de geheel tegenovergestelde opinie toch ruimte te geven. In Nederland was Huizinga een man met interessante, heterodoxe opinies.

    • P.G. Dekker