Asielcijfers

Jammer dat Van Delft in het artikel over de betrouwbaarheid van 'asielcijfers' zo kort stilstaat bij het verschil tussen 'quota-vluchtelingen' en 'individuele asielzoekers'. Het had nu beter weggelaten kunnen worden, omdat dit onderscheid bij de cijfers of percentages niet ter zake is. Wanneer men er van uitgaat de genodigde asielzoekers dus ook direct erkend worden zou het percentage erkende vluchtelingen 100 worden.

Er wordt in deze laatste alinea van het artikel een probleem aangekaart dat van tweeërlei aard is. Als men spreekt over vluchten vanwege het recht van de sterkste in een samenleving waar de 'arme sloebers' achterblijven, dan lijkt het of er sprake is van economische vluchtelingen. Dat kan. Maar meestal hoeft de bovenlaag van een samenleving om die reden niet te vertrekken.

Spreekt men echter over de bovenlaag die elders asiel zoekt dan ligt het probleem eerder in de intellectuele sfeer. Juist de bovenlaag van een samenleving weert zich wanneer er tendensen zijn in diezelfde samenleving die hen, en anderen, het leven moeilijk maken. Zo'n bovenlaag voelt dat het eerste, vaak eerder dan de genoemde arme sloebers, en tracht zich te weren tegen die tendensen. Daardoor worden individuen in die bovenlaag kwetsbaar en soms zo zeer dat zij, vaak geïntimideerd of min of meer gedwongen, het noodzakelijk achten hun huis en hun familie te verlaten. Wellicht is dit de stortvloed van individuele asielzoekers die bedoeld wordt in deze alinea.

Het verschil tussen 'quota-vluchtelingen' en individuele asielzoekers verdient nadere omschrijving. Binnen het kader van betrouwbare asielcijfers is het niet op zijn plaats, eerder tendentieus. De bovenlaag van een samenleving is niet langer 'de sterkste' wanneer er reden is om te vertrekken.